140 terameter!
Sedna is een kleine, verre wereld met een doorsnede van ongeveer 1.000 kilometer, die ver voorbij Neptunus om de Zon draait. Op het verste punt van deze lange, uitgerekte baan staat Sedna op ongeveer 140 miljard kilometer van de Zon, ongeveer 940 keer zo ver als de Aarde. Dat punt bereikt Sedna de eerstvolgende keer rond het jaar 7800.
De baan van Sedna is een lange, uitgerekte ellips. Het punt dat het dichtst bij de Zon ligt, het perihelium, ligt op ongeveer 76 astronomische eenheden (au) afstand. Eén au is ongeveer 150 miljoen kilometer, de gemiddelde afstand van de Aarde tot de Zon. Het verste punt, het aphelium, ligt op ongeveer 937 au, ofwel 140 miljard kilometer, meer dan 12 keer zo ver als het dichtstbijzijnde punt.
Eén omloop om de Zon duurt ongeveer 11.400 jaar. Anno september 2026 staat Sedna op ongeveer 83 au (12,4 miljard kilometer) van de Zon en beweegt zich naar de Zon toe. Het perihelium bereikt Sedna rond 2076.
Deze getallen zijn berekend uit de waargenomen beweging van Sedna. Het Jet Propulsion Laboratory van NASA komt voor het aphelium uit op ongeveer 937 au, en een studie uit 2019 beschrijft het als ongeveer 1.000 au. Astronomen hebben Sedna maar over een heel klein deel van de baan kunnen volgen, dus het verste punt is veel minder nauwkeurig bekend dan het dichtstbijzijnde.
Michael Brown, Chadwick Trujillo en David Rabinowitz ontdekten Sedna op 14 november 2003 bij het Palomar-observatorium. Sedna stond toen op ongeveer 90 au van de Zon, verder weg dan enig object in het zonnestelsel dat eerder was waargenomen. De naam verwijst naar Sedna, de godin van de zee in de mythologie van de Inuit. In 2012 gebruikten astronomen de warmte die Sedna uitstraalt, gemeten door de Herschel Space Observatory, om de diameter te schatten op ongeveer 995 kilometer, plus of min 80 kilometer.
Sedna komt nooit dichterbij dan 76 au en blijft dus altijd ver van de planeten. De ontdekkers merkten op dat de zwaartekracht van Neptunus het perihelium van een object maar tot ongeveer 36 au naar buiten kan duwen, en complexere effecten hooguit tot ongeveer 50 au. Geen enkele van de bekende planeten kan Sedna in deze baan hebben gebracht.
De ontdekkers opperden drie mogelijke oorzaken: een onontdekte planeet, een ster die ooit ongewoon dicht langs de Zon kwam, of de geboorte van de Zon in een sterrenhoop. Een studie uit 2019 noemde de geboorte in een sterrenhoop de voorkeursverklaring. In dat scenario hoort Sedna bij de binnenste Oortwolk, een enorm, ver reservoir van kometen dat naar men denkt het zonnestelsel omringt.