25.7 terameter!
Voyager 1 is een ruimtesonde van NASA die in 1977 werd gelanceerd en anno 2026 het verste object is dat ooit door mensen is gemaakt. Op 20 september 2026 stond de sonde op ongeveer 25,7 miljard kilometer van de Aarde. Dat is ongeveer 172 astronomische eenheden (au), waarbij 1 au ongeveer 150 miljoen kilometer is, de gemiddelde afstand van de Aarde tot de Zon. De afstand blijft groeien, dus elk getal voor deze afstand geldt alleen op een bepaalde datum.
Het gaat om de afstand van de Aarde tot de ruimtesonde. Voyager 1 beweegt zich met ongeveer 17 kilometer per seconde van de Zon af. Daardoor komt de sonde elk jaar ongeveer 530 miljoen kilometer (3,6 au) verder van de Zon, ofwel ongeveer 1,5 miljoen kilometer per dag.
De baan van de Aarde om de Zon zorgt voor een jaarlijkse schommeling. Ongeveer drie maanden per jaar beweegt de Aarde sneller naar de ruimtesonde toe dan de sonde zich verwijdert, en wordt de afstand kleiner. In 2026 gebeurde dat van eind januari tot eind april. Over het hele jaar liep de afstand uiteen van 25,4 tot 26,0 miljard kilometer.
Het Jet Propulsion Laboratory van NASA berekent de afstand met een model van het traject van de sonde, afgestemd op de volggegevens. Radiosignalen reizen met de snelheid van het licht, ongeveer 300.000 kilometer per seconde. Bij de afstand van september 2026 doet een commando dat vanaf de Aarde wordt verzonden er ongeveer 23 uur en 50 minuten over om aan te komen, en een antwoord doet er even lang over om terug te komen.
Voyager 1 werd op 5 september 1977 gelanceerd vanaf Cape Canaveral in de Amerikaanse staat Florida. De sonde vloog op 5 maart 1979 langs Jupiter en op 12 november 1980 langs Saturnus, en vond bij beide planeten nieuwe manen en ringen. Na Saturnus ging de sonde richting het noorden, weg van het platte vlak waarin de planeten om de Zon draaien.
In 1990, op ongeveer 40 au van de Zon, maakte Voyager 1 de laatste foto's van de missie. Daaronder bevond zich de opname van de Aarde die bekendstaat als de “Pale Blue Dot”. Op 17 februari 1998 haalde Voyager 1 de ruimtesonde Pioneer 10 in en werd zo het verste object dat door mensen is gemaakt.
Op 25 augustus 2012 werd Voyager 1 het eerste ruimtevaartuig dat de heliosfeer verliet en de interstellaire ruimte binnenging. De heliosfeer is de bel van deeltjes en magnetische velden die vanaf de Zon naar buiten stroomt.
Voyager 1 vliegt richting Gliese 445, een zwakke ster op meer dan 17 lichtjaar afstand in het sterrenbeeld Kleine Beer. Een lichtjaar is de afstand die licht in één jaar aflegt, ongeveer 9,46 biljoen kilometer. Over ongeveer 40.000 jaar komt de ruimtesonde binnen ongeveer 1,7 lichtjaar van die ster.
Om stroom te besparen schakelen ingenieurs de onderdelen van de sonde uit in een volgorde die jaren geleden is afgesproken. Na de meest recente uitschakeling van een instrument, op 17 april 2026, werkten nog twee wetenschappelijke instrumenten: een magnetometer, die magnetische velden meet, en een plasmagolveninstrument, dat golven in plasma opvangt, het ijle, elektrisch geladen gas dat de ruimte vult.