سماک رامح چقدر بزرگ است؟

سماک رامح ستارهٔ غول سرخی است و یکی از درخشان‌ترین ستاره‌های آسمان شب. قطر آن حدود 35 میلیون کیلومتر است، یعنی حدود 25 برابر پهنای خورشید. این قطر سطح مرئی ستاره است و اخترشناسان اندازهٔ ظاهری آن را مستقیماً اندازه گرفته‌اند.

اندازه

سماک رامح درخشان و بزرگ است و به همین دلیل پهنای آن بارها با تداخل‌سنج اندازه‌گیری شده است. تداخل‌سنج‌ها ابزارهایی‌اند که نور چند تلسکوپ را ترکیب می‌کنند تا جزئیات بسیار ریز را ببینند. از زمین که دیده شود، پهنای ظاهری سماک رامح حدود 21 هزارم ثانیهٔ قوس است؛ ثانیهٔ قوس 1/3,600 درجه است. این پهنای ظاهری برابر پهنای یک تار موی انسان است که از فاصلهٔ حدود 1 کیلومتری دیده شود.

سماک رامح حدود 36.8 سال نوری از زمین فاصله دارد؛ سال نوری فاصله‌ای است که نور در یک سال می‌پیماید، یعنی حدود 9.46 هزار میلیارد کیلومتر. این فاصله از اختلاف منظر به دست می‌آید، یعنی جابه‌جایی بسیار کوچک موقعیت ستاره هنگامی که زمین به دور خورشید می‌گردد. در پژوهشی در سال 2011، رامیرز و آلنده پریتو پهنای ظاهری و فاصله را با هم ترکیب کردند، نتیجه را با برآوردی از مدل‌های مربوط به چگونگی پیر شدن ستارگان میانگین گرفتند و به شعاعی 25.4 برابر شعاع خورشید رسیدند که خطای آن حدود 1 درصد است.

برخی روش‌های مدل‌سازی لبهٔ ستاره حاکی از آن‌اند که پهنای ظاهری آن کمی بزرگ‌تر است. در این حالت، شعاع ستاره 25.6 تا 26.1 برابر شعاع خورشید و قطرش حدود 36 میلیون کیلومتر خواهد بود.

مقایسهٔ اندازه

پهنای سماک رامح حدود 25 برابر پهنای خورشید و حدود 2,800 برابر پهنای زمین است.
از نظر حجم، حدود 16,000 خورشید در درون آن جا می‌گیرند.
اگر سماک رامح جای خورشید را می‌گرفت، سطح آن تقریباً به یک‌سوم راه تا مدار عطارد می‌رسید.
پهنای آن حدود 1.3 برابر پهنای بزرگ‌ترین ستارهٔ نطاق، جسم کوچک‌تر بعدی در این سایت، است. دبران، ستارهٔ غول دیگر، حدود 1.8 برابر پهنای سماک رامح است.
اگر خورشید به اندازهٔ یک توپ بسکتبال کوچک می‌شد، سماک رامح توپی با قطر حدود 6.1 متر می‌بود.

ستاره‌ای کهن

برآورد می‌شود که سماک رامح حدود 7 میلیارد سال سن داشته باشد؛ یعنی از خورشید که حدود 4.6 میلیارد سال پیش شکل گرفت، مسن‌تر است. نسبت آهن به هیدروژن در این ستاره فقط حدود یک‌سوم این نسبت در خورشید است. ترکیب شیمیایی سماک رامح و حرکتش در کهکشان آن را به جمعیتی از ستارگان پیوند می‌دهد که اخترشناسان قرص ضخیم راه شیری می‌نامند.

سماک رامح درخشان و نزدیک است و اندازه‌گیری‌های دقیقی از آن در دست است. به همین دلیل مرجعی استاندارد برای اخترشناسانی است که ستارگان غول دیگر را بررسی می‌کنند. تداخل‌سنج‌های بسیاری نیز آن را به‌عنوان هدفی آزمایشی رصد می‌کنند.

آیندهٔ خورشید

جرم سماک رامح تقریباً برابر جرم خورشید است، یعنی 1.08 برابر آن، اما این ستاره هم‌اکنون غول سرخ است. دمای سطح آن حدود 4,000 درجهٔ سلسیوس است، سردتر از 5,500 درجهٔ سلسیوس سطح خورشید. خورشید هنوز ستارهٔ کوتولهٔ زرد است، اما ناسا انتظار دارد که در اواخر عمرش به غول سرخ تبدیل شود و آن‌قدر بزرگ شود که عطارد و زهره و احتمالاً زمین را ببلعد.