1,200,000 کیلومتر!
آلفا قنطورس B کوچکتر و کمنورتر از دو ستارهٔ خورشیدسانی است که در قلب آلفا قنطورس، نزدیکترین منظومهٔ ستارهای به خورشید، قرار دارند. پهنای آن حدود 1.2 میلیون کیلومتر است، یعنی حدود 86 درصد پهنای خورشید. این عدد پهنای فوتوسفر آن است، لایهٔ درخشانی که شبیه سطح ستاره دیده میشود.
پهنای آلفا قنطورس B با تداخلسنج اندازهگیری شد؛ این دستگاه نور چند تلسکوپ را ترکیب میکند تا آنها با هم جزئیاتی بسیار ریزتر از آنچه هر یک بهتنهایی میبینند ببینند. در پژوهشی که در سال 2017 منتشر شد، گروهی به رهبری پیر کروِلا (Pierre Kervella) از تداخلسنج تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانهٔ جنوبی اروپا استفاده کرد. آنها دریافتند که پهنای ظاهری ستاره 6.0 هزارم ثانیهٔ قوسی است؛ هر ثانیهٔ قوسی 1/3,600 درجه است.
با در نظر گرفتن فاصلهٔ ستاره، این اندازهگیری شعاعی برابر با 0.8632 برابر شعاع خورشید و پهنایی حدود 1.20 میلیون کیلومتر به دست میدهد. دقت این اندازهگیری حدود نیم درصد است. اندازهگیری پیشین با ابزاری دیگر، که در سال 2003 منتشر شد، همین اندازه را یافت.
آلفا قنطورس B از ردهٔ ستارهای متفاوت با خورشید است: K1 V، در حالی که خورشید G2 V است. دمای سطح آن حدود 540 درجهٔ سلسیوس از دمای سطح خورشید کمتر است و جرم آن حدود 94 درصد جرم خورشید است. چون هم کوچکتر و هم سردتر است، نوری حدود نصف نور خورشید گسیل میکند.
آلفا قنطورس A و B هر 79.9 سال یک بار به دور یکدیگر میگردند. مدار آنها بیضی کشیدهای است، بنابراین فاصلهٔ میان آنها از حدود 11 تا 36 یکای نجومی تغییر میکند. یک یکای نجومی فاصلهٔ میانگین زمین تا خورشید است، یعنی حدود 150 میلیون کیلومتر.
فاصلهٔ این جفت از خورشید حدود 4.37 سال نوری است؛ سال نوری فاصلهای است که نور در یک سال میپیماید، حدود 9.5 هزار میلیارد کیلومتر. پروکسیما قنطورس اندکی به خورشید نزدیکتر است، در فاصلهٔ 4.24 سال نوری.
در اکتبر 2012، رصدخانهٔ جنوبی اروپا (ESO) سیارهای با جرمی نزدیک به جرم زمین را اعلام کرد که هر 3.2 روز یک بار به دور آلفا قنطورس B میگردد. این سیاره با ابزار HARPS در رصدخانهٔ لا سیلا در شیلی یافته شده بود. HARPS به دنبال نوسانی بسیار کوچک و رفتوبرگشتی در حرکت ستاره بود که گرانش یک سیاره پدید میآورد. این نوسان از 51 سانتیمتر بر ثانیه بیشتر نبود، یعنی حدود سرعت نوزادی که چهار دستوپا میرود.
در سال 2015، وینش راجپال و همکارانش همان اندازهگیریها را دوباره تحلیل کردند. آنها نشان دادند که این سیگنال تقریباً بهیقین از الگوی تاریخهایی آمده است که ستاره در آنها رصد شده بود، نه از یک سیاره. در ژانویهٔ 2017، ESO یادداشتی به اعلامیهٔ خود افزود و نوشت که این سیاره احتمالاً وجود ندارد.