How big is Tarantula Bulutsusu?

Tarantula Bulutsusu, yeni yıldızların doğduğu, parlayan gazdan oluşan dev bir buluttur. Samanyolu’nun çevresinde dolanan küçük bir gökada olan Büyük Macellan Bulutu’nda, Dünya’dan yaklaşık 160.000 ışık yılı uzaklıkta yer alır. Bulutsu yaklaşık 1.000 ışık yılı genişliğinde; ışık yılı ise ışığın bir yılda kat ettiği uzaklıktır, yaklaşık 9,46 trilyon kilometre. 2026 itibarıyla Yerel Grup’ta bilinen en parlak yıldız oluşum bölgesidir. Yerel Grup, Samanyolu’nu da içeren gökada ailesidir.

Boyut

Bir bulutsunun keskin bir kenarı yoktur. Tarantula’nın parlayan gazı, sıcak yıldızları ve ılık tozu birkaç yüz parsek genişliğinde bir alana yayılır; bir parsek yaklaşık 3,26 ışık yılıdır.

2019 tarihli bir derleme makale, bulutsunun gökyüzündeki yarıçapını yaklaşık 10 yay dakikası olarak veriyor; bir yay dakikası derecenin altmışta biridir. Bulutsunun yaklaşık 50.000 parsek olan uzaklığında bu yarıçap 150 parsek eder. Bu durumda bulutsu yaklaşık 300 parsek, yani 980 ışık yılı genişliğindedir.

Başka ölçümler de benzer büyüklükler veriyor. Aynı derlemede özetlenen, dev yıldız oluşum bölgeleri üzerine bir tarama, çapı 370 parsek, yani yaklaşık 1.200 ışık yılı olarak buldu. NASA Chandra X-ışını Merkezi, bulutsunun genişliğini yaklaşık 1.100 ışık yılı olarak veriyor.

Bulutsunun NGC 2070 adlı en parlak bölümü yaklaşık 40 parsek (130 ışık yılı) genişliğindedir. Merkezinde, genç yıldızlardan oluşan sıkı bir küme olan R136 bulunur; bu küme yalnızca yaklaşık 2 parsek (6,5 ışık yılı) genişliğindedir.

Boyut karşılaştırmaları

Dünya’dan bakıldığında bulutsu yaklaşık 20 yay dakikası genişliğinde; bu, dolunaydaki Ay’ın genişliğinin yaklaşık üçte ikisi kadardır.
Güneş, bir basketbol topu büyüklüğüne küçültülse, Tarantula Bulutsusu yaklaşık 1,6 milyon kilometre genişliğinde olurdu; bu, Dünya’dan Ay’a uzaklığın yaklaşık dört katıdır.
Dev yıldız oluşum bölgelerini aynı yöntemle ölçen bir taramada Tarantula, Karina Bulutsusu’ndan neredeyse iki kat daha geniş; parlayan hidrojenin yaydığı ışık miktarı ise yaklaşık 19 kat daha fazla.
Tarantula Bulutsusu, gazı parlatan morötesi ışığı Orion Bulutsusu’ndan yaklaşık bin kat daha fazla yayıyor.
Tarantula Bulutsusu, Avcı takımyıldızındaki soluk, parlayan gaz yayı olan Barnard İlmiği’nin yaklaşık üç katı genişliğinde.

Bulutsuyu aydınlatan yıldızlar

Tarantula, sıcak ve kütleli genç yıldızlar onu morötesi ışıkla doldurduğu için parlar; bu ışık, bulutsunun hidrojen atomlarından elektronları koparır. Bu ışığın çoğu, NGC 2070’in merkezindeki R136 kümesi de dahil olmak üzere NGC 2070’teki yıldızlardan gelir.

R136 en fazla 2 milyon yaşındadır. En parlak üyeleri üzerine yapılan çalışmalar, bu yıldızların kütlesinin Güneş’in kütlesinin 150–300 katı olduğunu tahmin ediyor; 2019 tarihli bir derleme de onlara bugüne kadar belirlenen en kütleli yıldızlar dedi. Bu tahminler belirsizdir; bu yıldızlardan bazılarının aslında çift yıldız olduğu anlaşılırsa kütle tahminleri daha düşük çıkar.

Burada yıldız oluşumu yaklaşık 25 milyon yıl önce başladı ve birkaç milyon yıl önce doruğa ulaştı. R136’ya yaklaşık 45 parsek (150 ışık yılı) uzaklıktaki, daha yaşlı bir küme olan Hodge 301, 20–30 milyon yaşındadır. Kütleli bir yıldızın ölümünü işaret eden patlamalar olan süpernovalar, oradaki gazın çoğunu büyük olasılıkla çoktan süpürdü. R136’ya yaklaşık 90 parsek (290 ışık yılı) uzaklıkta, NGC 2060 denen bir yıldız grubunda, kütleli bir yıldız patladığında geriye kalan hızlı dönen çekirdek olan bir pulsar ile bir süpernova kalıntısı bulunur.

Adı ve keşfi

Gökbilimci Nicolas-Louis de Lacaille bulutsuyu ilk kez 1751’de kaydetti. Güney Yarımküre’den, Kılıçbalığı takımyıldızında çıplak gözle görülebilecek kadar parlaktır. Adını, teleskop görüntülerinde bir örümceğin bacaklarına benzeyen uzun, tozlu liflerinden alır. Gökbilimciler ona 30 Doradus da der.