130 zetametroj!
La galaksia amaso de Virgo estas la plej proksima granda galaksia amaso, svarmo de ĉirkaŭ 2 000 galaksioj, ĉirkaŭ 54 milionojn da lumjaroj for de la Tero. Ĝia ĉefa parto estas ĉirkaŭ 11 ĝis 14 milionojn da lumjaroj larĝa, depende de tio, kie oni trasignas la randon. Lumjaro estas la distanco, kiun lumo trairas dum unu jaro: ĉirkaŭ 9,46 bilionoj da kilometroj.
Galaksia amaso ne havas akran randon, tial ĝia grando dependas de tio, kiu parto estas mezurata. La centro de la galaksia amaso de Virgo estas kutime metata ĉe la giganta galaksio M87.
Studo de 2020 trovis, ke ene de ĉirkaŭ 1,7 megaparsekoj de la centro la gravito de la amaso tenas galaksiojn en orbito. Megaparseko estas miliono da parsekoj, ĉirkaŭ 3,26 milionoj da lumjaroj. Tiu regiono, ene de tio, kion astronomoj nomas viriala radiuso, estas ĉirkaŭ 11 milionojn da lumjaroj larĝa.
Studo de 2001 mezuris la mason de la amaso, uzante la galaksiojn ene de 8 gradoj de M87 sur la ĉielo. Je la distanco de la amaso 8 gradoj atingas ĉirkaŭ 2,2 megaparsekojn for de la centro, do la amaso estas ĉirkaŭ 14 milionojn da lumjaroj larĝa. La amaso ankaŭ havas profundon. Mezuradoj de la Kosma Teleskopo Hubble pri ĝiaj elipsaj kaj similaj galaksioj trovis, ke ili etendiĝas tra 2,4 megaparsekoj, ĉirkaŭ 8 milionoj da lumjaroj, de la antaŭa ĝis la malantaŭa flanko.
Pli for galaksioj ankoraŭ falas al la amaso. La tiro de la amaso superas la ekspansion de la universo ĝis ĉirkaŭ 7,0–7,3 megaparsekoj for de la centro, aŭ 23–24 milionoj da lumjaroj.
M87, giganta elipsa galaksio en la centro, estas la dominanta membro de la amaso. M87 estas ankaŭ radiogalaksio, tio estas galaksio, kiu eligas fortajn radiondojn, kaj en tiu rolo ĝi nomiĝas Virgo A. Charles Messier trovis M87 en 1781. Dek jarojn pli frue li trovis M49, la unuan objekton malkovritan en la galaksia amaso de Virgo.
La amaso konsistas el pluraj grumoj. La plej granda, centrita ĉe M87, estas ĉirkaŭ 16,7 megaparsekojn for de la Tero, kaj pli malgranda grumo, centrita ĉe M49, estas ĉirkaŭ 16,4 megaparsekojn for. Ĉar la amaso kovras tiom grandan parton de la ĉielo, ĝi estis lasita ekster la du ĉefaj katalogoj de galaksiaj amasoj, publikigitaj en 1958 kaj 1961.
Laŭ la moviĝoj de ĝiaj galaksioj, la maso de la ĉefa parto de la amaso estas ĉirkaŭ 630 bilionoj da fojoj la maso de la Suno. La gravito de la amaso ankaŭ bremsas la Lokan Grupon dum la universo ekspansias. Studo de 2020 trovis, ke la Loka Grupo falas al la galaksia amaso de Virgo kun rapido de ĉirkaŭ 135 kilometroj sekunde, kompare kun tio, kien nur la ekspansio portus la Lokan Grupon.