950 eksametroj!
La Lakta Vojo estas la galaksio, kiu enhavas la Sunon, la Teron kaj ĉiujn stelojn videblajn sur la nokta ĉielo. Galaksio estas giganta grupo de steloj, gaso kaj polvo, kuntenata de gravito. La ĉefa disko de steloj de la Lakta Vojo estas ĉirkaŭ 100 000 lumjarojn larĝa, kaj lumjaro estas la distanco, kiun lumo trairas dum unu jaro; ĝi egalas al ĉirkaŭ 9,46 bilionoj da kilometroj. Pli malfortaj steloj etendiĝas multe pli for.
La Suno troviĝas ene de la Lakta Vojo, do neniu povas foti la tutan galaksion de ekstere. Astronomoj determinas ĝian formon kaj grandon mapante la stelojn ĉirkaŭ la Suno kaj komparante la rezultojn kun aliaj galaksioj. La Eŭropa Kosma Agentejo (ESA) priskribas la diskon, kiu enhavas la plej multajn stelojn de la galaksio, kiel havantan radiuson de ĉirkaŭ 50 000 lumjaroj kaj dikecon de nur ĉirkaŭ 1 000 lumjaroj. Tio donas al la disko larĝon de ĉirkaŭ 100 000 lumjaroj, la saman larĝon, kiun donas ankaŭ NASA.
Galaksio ne havas klare difinitan randon, ĉar ĝiaj steloj maldensiĝas iom post iom. Studo de 2018 komparis la kemian konsiston de malproksimaj steloj en la ebeno de la disko kun tiu de steloj en la haloo ĉirkaŭ la disko. La studo trovis stelojn de la disko almenaŭ 85 000 lumjarojn for de la centro, kaj verŝajne pli ol 100 000. Se oni kalkulas tiujn stelojn, la disko estas ĉirkaŭ 170 000 ĝis 200 000 lumjarojn larĝa.
Ĉirkaŭ la disko troviĝas proksimume ronda haloo de malnovaj steloj kaj stelaretoj. ESA diras, ke la haloo etendiĝas ĉirkaŭ 100 000 lumjarojn for de la centro, kio donas al ĝi larĝon de ĉirkaŭ 200 000 lumjaroj.
La Lakta Vojo estas stangospirala galaksio. En ĝia centro estas ŝvelaĵo el ĉirkaŭ dek miliardoj da plejparte malnovaj, ruĝaj steloj, etendita en stangon, kiu estas ĉirkaŭ 20 000 lumjarojn longa. La disko ĉirkaŭ la ŝvelaĵo enhavas la plej multajn stelojn de la galaksio, aranĝitajn en spiralajn brakojn. Mapoj de junaj, varmaj steloj kaj lumantaj nuboj de hidrogeno montras kvar ĉefajn brakojn.
Ĝuste en la centro troviĝas supermasiva nigra truo nomata Sagitario A*, kun maso de ĉirkaŭ kvar milionoj da Sunoj. NASA taksas, ke la galaksio entute enhavas 100 ĝis 400 miliardojn da steloj. La tuta galaksio troviĝas ene de pli granda haloo de malluma materio, kiu elsendas neniun lumon kaj estas detektebla nur per sia gravita tiro sur la steloj.
La Suno situas ĉirkaŭ 26 000 lumjarojn for de la centro de la Lakta Vojo, proksimume duonvoje al la rando de la disko. Ĝi ĉirkaŭiras la centron de la galaksio, same kiel la Tero ĉirkaŭiras la Sunon. Unu ĉirkaŭiro daŭras ĉirkaŭ 250 milionojn da jaroj.
Vidataj de interne de la plata disko, la steloj de la galaksio formas palan bendon tra la ĉielo en malhelaj noktoj. De tiu laktosimila bendo venas la nomo de la galaksio. La bendo ankaŭ estas indico pri la formo de la galaksio. Se la Lakta Vojo estus ronda elipsa galaksio, ĝiaj steloj anstataŭe estus disvastigitaj sur la tuta ĉielo.