1.3 zetametroj!
La Andromeda galaksio, ankaŭ nomata Messier 31 aŭ M31, estas la plej proksima granda galaksio al la Lakta Vojo, ĉirkaŭ 2,5 milionojn da lumjaroj for. Lumjaro estas la distanco, kiun lumo trairas dum unu jaro. Ĝi egalas al ĉirkaŭ 9,46 bilionoj da kilometroj. La hela disko de steloj de la Andromeda galaksio estas ĉirkaŭ 140 000 lumjarojn larĝa, kaj pli malfortaj steloj etendiĝas multe pli for.
La Andromeda galaksio estas spirala galaksio: plata disko de steloj ĉirkaŭ centra ŝvelaĵo. Vidata de la Tero, ĝia hela disko estas ĉirkaŭ ses fojojn pli larĝa ol la plena Luno. Ĝi aspektas kiel longa ovalo, ĉar ĝi estas vidata preskaŭ de flanko, klinita je 77 gradoj.
Galaksio ne havas akran randon, do astronomoj ofte mezuras ĝian larĝon ĝis tie, kie ĝia brilo malfortiĝas ĝis fiksita nivelo de malforteco. Je tiu nivelo la Tria Referenca Katalogo de Brilaj Galaksioj donas por la Andromeda galaksio larĝon de ĉirkaŭ 190 arkominutoj, kie arkominuto estas sesdekono de grado. Studo de 2021 uzis cefeidojn, stelojn, kies regula pulsado malkaŝas ilian veran brilon, por lokigi la Andromedan galaksion ĉirkaŭ 2,48 milionojn da lumjaroj for. Je tiu distanco la hela disko estas ĉirkaŭ 140 000 lumjarojn larĝa.
La disko ne finiĝas tie. En 2005 astronomoj mezuris la movojn de pli ol 2 800 steloj ĉirkaŭ la Andromeda galaksio kaj trovis malfortan eksteran diskon kun bulaĵoj. Ĝi atingas ĉirkaŭ 130 000 lumjarojn for de la centro, kaj kelkaj el ĝiaj steloj situas preskaŭ duoble pli for.
Se oni enkalkulas tiun malfortan diskon, la Andromeda galaksio estas ĉirkaŭ 260 000 lumjarojn larĝa. NASA donas larĝon de ĉirkaŭ 220 000 lumjaroj, kaj la Eŭropa Kosma Agentejo ĉirkaŭ 200 000.
La Andromeda galaksio estas sufiĉe hela por esti videbla sen teleskopo el malluma loko. La plej malnova konata noto pri ĝi troviĝas en La Libro de la Fiksaj Steloj, verkita de la persa astronomo Abd al-Rahman al-Sufi en la jaro 964.
Ĉar ĝi estas tiel proksima, la Andromeda galaksio kovras tro grandan parton de la ĉielo, por ke la Kosmoteleskopo Hubble povu kapti ĝin en unu vido. En januaro 2025 NASA publikigis bildon de ĝi, kunmetitan el pli ol 600 interkovriĝantaj bildoj de Hubble, faritaj dum pli ol 10 jaroj. La bildo montras ĉirkaŭ 200 milionojn da steloj, kio laŭ NASA ankoraŭ estas nur frakcio de la tuta nombro de steloj en la galaksio.
La bulaĵoj en la malforta ekstera disko de la Andromeda galaksio estas preskaŭ certe restaĵoj de pli malgrandaj galaksioj, kiujn ĝi disŝiris. La studo de 2005 konkludis, ke granda parto de tiu ekstera disko formiĝis tiel, el kaptitaj steloj. NASA ankaŭ priskribas, ke la pasinteco de la Andromeda galaksio inkluzivas kunfandiĝojn kun pli malgrandaj galaksioj, kiuj orbitis ĉirkaŭ ĝi.
La Andromeda galaksio nun moviĝas pli proksimen al la Lakta Vojo. Astronomoj delonge antaŭdiras, ke la du galaksioj koliziĝos post ĉirkaŭ 4 ĝis 5 miliardoj da jaroj kaj kunfandiĝos en unusolan elipsan galaksion. Studo de 2025, uzanta mezurojn de la kosmaj teleskopoj Hubble kaj Gaia, enkalkulis ankaŭ la tiron de du pli malgrandaj najbaroj, la Triangula galaksio kaj la Granda Magelana Nubo. La studo trovis ĉirkaŭ 50 % da ŝanco, ke la du grandaj galaksioj ne kunfandiĝos dum la venontaj 10 miliardoj da jaroj.