43 zetametroj!
La Galaksia amaso de Forno estas amaso de galaksioj en la suda konstelacio Forno (Fornax). Post la Galaksia amaso de Virgo ĝi estas la dua plej proksima galaksia amaso al la Tero, ĉirkaŭ 65 milionojn da lumjaroj for. La ĉefa parto de la amaso estas kompakta, ĉirkaŭ 4,6 milionojn da lumjaroj larĝa. Tiu larĝo estas mezurita ĝis la rando de la regiono, kie la gravito de la amaso tenas galaksiojn en orbito.
Galaksiaj amasoj ne havas klare difinitajn randojn, do iliaj grandoj dependas de tio, kio estas mezurata. Por tiu amaso astronomoj uzas virialan radiuson de ĉirkaŭ 0,7 megaparsekoj. Ene de ĝi galaksioj orbitas la centron de la amaso. Megaparseko estas miliono da parsekoj, ĉirkaŭ 3,26 milionoj da lumjaroj, do la ĉefa parto estas ĉirkaŭ 1,4 megaparsekojn, aŭ 4,6 milionojn da lumjaroj, larĝa.
Ankaŭ mezurita de la antaŭa al la malantaŭa flanko, la amaso estas kompakta. Mezuroj de la Kosmoteleskopo Hubble pri la elipsaj kaj similaj galaksioj de la amaso montris, ke ili estas distribuitaj tra ĉirkaŭ 2,0 megaparsekoj laŭ la vidlinio, kio kongruas kun la kompakta aspekto de la amaso sur la ĉielo. La esploristoj trovis neniun signon de galaksioj falantaj en la amason kaj priskribis ĝin kiel kompaktan kaj ekvilibriĝintan.
Kelkaj pli malproksimaj galaksioj ankoraŭ aliĝas al la amaso. Grupo ĉirkaŭ la galaksio NGC 1316, 3 gradojn for de la centro sur la ĉielo, estas gravite ligita al la amaso kaj verŝajne falas al ĝi la unuan fojon. La maso ene de 1,4 megaparsekoj de la centro estas ĉirkaŭ 70 bilionojn da fojoj la maso de la Suno.
En la centro de la amaso estas NGC 1399, giganta galaksio de la tipo, kiun astronomoj nomas cD-galaksio. Tiaj galaksioj aspektas kiel grandaj elipsaj galaksioj kun malfortaj, etendiĝintaj eksteraj tavoloj. Ili kreskas, englutante pli malgrandajn galaksiojn, kiujn la gravito tiras al la centro de la amaso.
Bildoj de la teleskopo VLT Survey Telescope de la Eŭropa Suda Observatorio montras malfortan ponton el steloj inter NGC 1399 kaj la proksima galaksio NGC 1387. Tio estas signo, ke NGC 1399 ankoraŭ tiras materialon de siaj najbaroj.
La plej hela galaksio en la amaso ne estas en la centro. NGC 1316, ankaŭ nomata Forno A, situas proksime de la rando kaj estas unu el la plej fortaj fontoj de radiondoj sur la ĉielo. Enketo de 2018 trovis 590 verŝajnajn membrojn de la amaso en kaj ĉirkaŭ ĝia ĉefa parto, el kiuj 564 estis nanaj galaksioj.