1.4 terametre!
VV Cephei A, kırmızı bir süperdevdir; yani dev ve soğuk bir yıldızdır. Kral takımyıldızındaki örten çift VV Cephei’nin iki yıldızından büyük olanıdır. Her 20,3 yılda bir küçük ve sıcak eşlik eden yıldızının önünden geçer ve onu bir yıldan uzun süre gizler. Boyutu belirsizdir: 2018 tarihli bir çalışma, Güneş’inkinin yaklaşık 1.000 katı bir yarıçap kullandı; bu da yıldızı yaklaşık 1,4 milyar kilometre genişliğinde yapar. Tutulmalarını inceleyen daha eski çalışmalar yıldızı daha da büyük buldu.
VV Cephei A, eşlik eden yıldızını örter; bu yüzden boyutu iki yıldızın yörüngesinden hesaplanabilir. Anahtar, eşlik eden yıldızın ne kadar süre gizli kaldığıdır. 1971 ve 1977’de yayımlanan çalışmalar Güneş’inkinin 1.200 ve 1.600 katı yarıçap verdi, 1980 tarihli bir çalışma ise 1.900 katı bir üst sınır koydu. Bu değerler yıldızı 1,7–2,2 milyar kilometre, en fazla 2,6 milyar kilometre genişliğinde yapardı.
Sonuçlar, tam olarak bilinmeyen yörünge eğimine ve yıldızın kenarının nasıl tanımlandığına bağlıdır. 2018’de yıldızın en son tutulmasını inceleyen bir ekip daha küçük bir yarıçap, Güneş’inkinin yaklaşık 1.000 katını kullandı. Yıldızın uzaklığına dayanan 2019 tarihli bir tahmin ise yalnızca yaklaşık 390 kat verdi. Ancak bu tür yıldızlar için ölçülen uzaklıklar güvenilir değildir, çünkü yörünge hareketleri ve büyük boyutları ölçümü bozar.
VV Cephei A aynı zamanda değişen bir yıldızdır. Diğer kırmızı süperdevler gibi parlaklığı kendiliğinden değişir; ana periyodu yaklaşık 150 gündür.
2018’de VV Cephei, gökyüzünde kendisi gibi bir kırmızı süperdev içeren, bilinen en parlak örten çiftti. Eşlik eden yıldızı, gökbilimcilerin erken B türü dediği türden sıcak bir yıldızdır; yarıçapı süperdevinkinden çok daha küçüktür. 1977’de yayımlanan bir çalışma, iki yıldızın her birinin kütlesinin Güneş’inkinin yaklaşık 20 katı olduğunu buldu. İkisi uzatılmış, oval bir yörüngeyi izler ve aralarındaki ortalama uzaklık süperdevin yarıçapının yaklaşık beş katıdır.
En son tam tutulma Ekim 2017’de başladı ve yaklaşık bir buçuk yıl sürdü. Bir sonrakinin 2038 civarında gerçekleşmesi bekleniyor. Eşlik eden yıldız, süperdevin arkasından geçerken ışığı süperdevin dış katmanlarından süzülerek geldiği için tutulmalar gökbilimcilere bir kırmızı süperdevin atmosferini ve rüzgârını inceleme fırsatı verir.
Süperdev, saniyede yaklaşık 20 kilometre hızındaki yavaş bir rüzgârla gaz savuruyor ve her 670.000 yılda yaklaşık bir Güneş kütlesi kaybediyor. Bu gazın bir kısmı eşlik eden yıldızın üzerine düşüyor ve orada hidrojenin kırmızı ışığında yoğun biçimde parlıyor. Kasım 1997’de Hubble Uzay Teleskobu, sistemin tam tutulmalarından birinin ilk morötesi gözlemlerini yaptı ve sistemi 2003’e kadar izledi.