970,000,000 kilometre!
Antares, yaşamının son evrelerindeki, dev ve göreceli olarak soğuk bir yıldız olan kırmızı bir süperdevdir. Akrep takımyıldızının kalbinde kırmızı parlar. Antares’in çapı yaklaşık 970 milyon kilometredir; bu, Güneş’in genişliğinin kabaca 700 katıdır. Bu, görünen yüzeyinin genişliğidir ve yıldızın uzaklığı belirsiz olduğundan bu değer en fazla beşte bir oranında sapabilir.
Bir yıldızın genişliği iki ölçümden hesaplanır: gökyüzünde ne kadar geniş göründüğü ve ne kadar uzakta olduğu. Antares’in görünen genişliği, Şili’deki Çok Büyük Teleskop Girişimölçeri ile ölçüldü. Bu alet birkaç teleskobun ışığını birleştirir ve bunlardan herhangi birinin tek başına görebileceğinden daha ince ayrıntıyı görür. Keiichi Ohnaka’nın yönettiği bir ekip, görünen genişliği yay saniyesinin binde 37’sinden biraz fazla olarak ölçtü. Yay saniyesi, derecenin 3.600’de biridir.
Uzaklık, yıldızın paralaksından gelir. Paralaks, Dünya Güneş’in çevresinde dolanırken yıldızın konumundaki çok küçük kaymadır. Paralaks Antares’i yaklaşık 550 ışık yılı uzağa yerleştirir; ışık yılı ise ışığın bir yılda kat ettiği uzaklıktır. Bu iki ölçümden yola çıkan Ohnaka’nın ekibi 2013’te Antares’in Güneş’ten 680 kat geniş, yani yaklaşık 950 milyon kilometre olduğunu buldu. 2017’de girişimölçeri işleten Avrupa Güney Gözlemevi yaklaşık 700 kat değerini verdi.
Paralaks küçüktür ve ölçmesi zordur; bu yüzden uzaklık yaklaşık 470 ile 670 ışık yılı arasında herhangi bir değer olabilir. Bu aralık boyunca aynı görünen genişlik, çapı yaklaşık 820 milyon ile 1,15 milyar kilometre arasında bir yıldız anlamına gelir. Yıldızın parlaklığı yavaş ve düzensiz biçimde değişir, ama genişliğinin bir yıl arayla, 2009 ve 2010’da yapılan iki ölçümü yüzde 0,2 içinde birbiriyle uyuştu.
Kırmızı süperdevler, Güneş’in kütlesinin 9–40 katı kütleyle doğan yıldızlardan oluşur. Antares muhtemelen Güneş’in yaklaşık 15 katı kütleyle doğdu ve o zamandan beri yaklaşık üç Güneş kütlesi kadar madde kaybetti; geriye yaklaşık 12 Güneş kütlesi kaldı. Ohnaka’nın 2013 çalışması yaşını 11–15 milyon yıl olarak tahmin etti. Antares’in yaşamını bir süpernova, yani kütleli bir yıldızın patlamasıyla sona erdirmesi bekleniyor.
Antares’in bir eş yıldızı var: gökyüzünde yaklaşık 2,7 yay saniyesi uzakta görünen, çok daha sıcak bir yıldız. İkisi birbirinin çevresinde kabaca her 2.700 yılda bir dolanır. Bu eş yıldız, gökbilimcilerin Antares’in ne kadar hızla kütle kaybettiğini oldukça duyarlı biçimde ölçmesini sağlar.
2017’de Ohnaka’nın ekibi girişimölçeri kullanarak, Güneş dışındaki bir yıldızın atmosferinde gazın nasıl hareket ettiğini gösteren ilk haritayı çıkardı. Harita, dev gaz kümelerinin saniyede yaklaşık 20 kilometreye varan hızlarla yükselip alçaldığını gösterdi; bu hareketler, yıldızın yarıçapının yaklaşık 1,7 katına kadar uzanan bir atmosferde oluyordu. Ekip, konveksiyonun, yani sıcak gazın yükselip daha soğuk gazın batmasının, bu hareketleri tek başına açıklayamayacağı sonucuna vardı.
Görünen yüzey de çalkalanıyor. 2025’te gökbilimciler yüzeyin ilk görüntülerini spektropolarimetriyle elde etti. Bu yöntem, yıldızın ışık dalgalarının her dalga boyunda hangi yönde titreştiğini ölçer. Görüntüler, birkaç ay boyunca süren konveksiyon hücrelerini gösteriyor. En büyükleri yıldızın yarıçapının yaklaşık yüzde 30’u genişliğindedir; bu, Dünya ile Güneş arasındaki uzaklığa yakındır.