12,000 kilometre!
Venüs, Güneş’e en yakın ikinci gezegendir ve Dünya’nın en yakın gezegen komşusudur. Çapı yaklaşık 12.100 kilometredir; Dünya’nın genişliğinin yüzde 95’i kadardır. Venüs neredeyse tam yuvarlaktır, bu yüzden ekvatordan geçen genişlik, kutuptan kutba olan genişlikle aynıdır.
NASA, Venüs’ün ortalama yarıçapını 6.051,8 kilometre olarak veriyor; bu da çapını 12.104 kilometre yapar. NASA, ekvatordaki ve kutuplardaki yarıçapı aynı olarak listeliyor. Buna karşılık Dünya, ekvatorda kutuptan kutba olandan yaklaşık 43 kilometre daha geniştir.
Yoğun bulutlar yüzeyi gizlediği için NASA’nın Magellan uzay aracı Venüs’ün yüzeyini radarla haritaladı; görev 1994’te sona erdi. Venüs’ün kütlesi Dünya’nın kütlesinin yaklaşık yüzde 81’i, yüzeyindeki yer çekimi ise Dünya’dakinin yaklaşık yüzde 90’ı kadardır. Venüs, boyut ve yapı bakımından Dünya’ya benzer; NASA, ona bazen “Dünya’nın kötü ikizi” dendiğini belirtiyor.
Venüs, Güneş Sistemi’nin en sıcak gezegenidir; Güneş’e daha yakın olan Merkür’den bile daha sıcaktır. Yüzey sıcaklığı yaklaşık 467 °C’dir; bu, kurşunu eritecek kadar sıcaktır. Çoğunlukla karbondioksitten oluşan kalın atmosfer, ısıyı kaçak sera etkisi denen olayla hapseder. Yüzeyin üzerinde sülfürik asit bulutları yüzer.
Yüzeyde hava, Dünya’da deniz seviyesindekinden yaklaşık 93 kat daha güçlü basar. Bu, 930 metreden fazla su altında olmaya benzer. Sovyetler Birliği 1961 ile 1984 arasında bir dizi Venera sondası gönderdi. Bunlardan onu yüzeye ulaştı ve en uzun süre dayananı iki saat çalıştı.
Venüs çok yavaş döner; üstelik çoğu gezegene göre ters yönde döner. Bir tam dönüşü 243 Dünya günü sürer; bu, Güneş’in çevresinde bir tur atması için geçen 225 günden uzundur. Yüzeyden bakılsa Güneş batıdan doğardı ve doğudan batardı. Venüs aynı anda hem döndüğü hem de Güneş’in çevresinde dolandığı için, gün doğumundan bir sonrakine kadar geçen süre, yani bir gün, yaklaşık 117 Dünya günüdür.
Dünya’dan bakıldığında Venüs, Ay’dan sonra gece gökyüzünün en parlak cismidir. Aylar boyunca teleskopla izlendiğinde Ay’a benzer evreler gösterir. Galileo’nun bu evrelere ilişkin gözlemleri, gezegenlerin Güneş’in çevresinde döndüğünün temel kanıtlarından biriydi.