1.2 eksametre!
Rozet Bulutsusu, Tekboynuz takımyıldızında, ortası boş, büyük ve yuvarlak, parlayan bir gaz bulutudur. Dünya’dan yaklaşık 4.600 ila 4.900 ışık yılı uzaklıktadır. Bir ışık yılı, ışığın bir yılda kat ettiği uzaklıktır ve yaklaşık 9,46 trilyon kilometreye eşittir. Sönük dış kenarının nereden çizildiğine bağlı olarak bulutsu yaklaşık 130 ila 170 ışık yılı genişliğindedir.
Rozet, ortadaki bir boşluğun çevresini saran kalın, parlayan bir gaz kabuğudur ve dış kenarı yavaş yavaş sönükleşir. Parlayan hidrojen bulutlarının 1959 tarihli bir kataloğu, en büyük genişliğini 100 yay dakikası olarak veriyor; yay dakikası, derecenin altmışta biridir. Bulutsunun ışığını haritalayan 2025 tarihli bir çalışma ise bulutsunun yaklaşık 2 derece genişliğinde bir alanı doldurduğunu tespit etti.
Gökyüzündeki bir açıyı genişliğe çevirmek için uzaklığı bilmek gerekir. Aralarında Gaia uzay teleskobundan gelenlerin de bulunduğu son ölçümler, bulutsuyu yaklaşık 4.600 ila 4.900 ışık yılı uzağa yerleştiriyor. Bu uzaklıkta 100 yay dakikası yaklaşık 130 ila 140 ışık yılı eder; 2025 tarihli çalışma ise yaklaşık 160 ila 170 ışık yılı veriyor.
Yukarıda gösterilen boyut, 1,2 eksametre, 1,2 × 1018 metredir; burada 1018, 1 sayısının ardından 18 sıfır gelen sayıdır. Bu yaklaşık 127 ışık yılıdır ve ölçülen aralığın küçük ucuna yakındır.
Bulutsunun merkezinde, yaklaşık 2 milyon yaşında genç bir yıldız kümesi olan NGC 2244 bulunur. En parlak yıldızları kütlesi büyük ve çok sıcaktır. Işıkları, çevredeki gazın atomlarından elektronları koparır ve bu, gazın parlamasına yol açar.
Aynı yıldızlar güçlü rüzgârlar da savurur. Boşluktaki gazın ölçümleri, gazın dışa doğru saniyede 20 kilometreye (saatte 72.000 kilometre) varan hızlarla aktığını gösteriyor; bu, rüzgârların merkezi temizlediğine işaret ediyor. Geride kalan parlayan gazın kütlesi, Güneş’in kütlesinin yaklaşık 23.000 katıdır.
Genişleyen bulutsu, çok daha büyük bir soğuk gaz bulutuna, Rozet Moleküler Bulutu’na çarpıyor. Bu bulutun içinde yakın zamanda birkaç yeni yıldız kümesi oluştu.
Rozet Bulutsusu’nun birkaç katalog numarası vardır. NGC 2237 başlangıçta bulutsunun batı yanındaki en parlak lekeyi, NGC 2246 ise doğu yanındaki parlak bir bölgeyi ifade ediyordu. Merkezdeki küme NGC 2244’tür, ancak ilk olarak en parlak yıldızına verilen NGC 2239 adıyla da listelenmiştir.
Gökbilimci Flamsteed kümeyi 17. yüzyılın sonlarında fark etti. William Herschel daha sonra çevresindeki parlayan gazı fark etmeden kümenin varlığını bildirdi. Oğlu John Herschel bulutsunun birkaç parlak lekesini buldu.