How big is Kuzey Amerika Bulutsusu?

Kuzey Amerika Bulutsusu, Kuğu takımyıldızında parlayan bir gaz bulutudur. Adını, Kuzey Amerika kıtasına benzeyen dış çizgisinden alır. Dünya’dan yaklaşık 2.560 ışık yılı uzaklıktadır. Bir ışık yılı, ışığın bir yılda kat ettiği uzaklıktır ve yaklaşık 9,46 trilyon kilometreye eşittir. Bulutsu en uzun yerinde yaklaşık 90 ışık yılı, yani 850 trilyon kilometre genişliğindedir.

Boyut

Her gaz bulutu gibi bu bulutsunun da keskin bir kenarı yoktur; bu yüzden boyutu, ne kadar sönük bir parıltının hesaba katıldığına bağlıdır. İki bulutsu kataloğu, en uzun boyutunu 120 yay dakikası, yani gökyüzünde 2 derece olarak veriyor. Yay dakikası, derecenin altmışta biridir.

Gökyüzündeki bir açıyı genişliğe çevirmek için uzaklığı bilmek gerekir. Gaia uzay teleskobu, bulutsudaki yüzlerce genç yıldızın uzaklığını ölçtü. Bu ölçümler birlikte bulutsuyu, artı eksi yaklaşık 50 ışık yılı farkla, yaklaşık 2.560 ışık yılı uzağa yerleştiriyor. Bu uzaklıkta 2 derece yaklaşık 90 ışık yılı eder.

Kuzey Amerika Bulutsusu ile Pelikan Bulutsusu, daha büyük tek bir parlayan bölgenin iki parçasıdır. Dünya’dan bakıldığında aralarında koyu bir toz ve soğuk gaz şeridi uzanır. Bu şerit, Kuzey Amerika Bulutsusu’na “Meksika Körfezi” denen bölüm de dahil olmak üzere şeklini verir. Bölgenin tamamı yaklaşık 3 derece, yani yaklaşık 130 ışık yılı genişliğindedir.

Boyut karşılaştırmaları

Dünya’dan bakıldığında bulutsu, dolunaydaki Ay’ın yaklaşık dört katı genişliğindedir. Samanyolu’ndaki yıldızların arasında sönük görünür ve dürbünle yalnızca belli belirsiz bir parıltı olarak seçilir.
Orion Bulutsusu, yıldızların oluştuğu bir başka bulut olup yaklaşık 24 ışık yılı genişliğindedir. Kuzey Amerika Bulutsusu bunun neredeyse dört katı genişliğindedir.
Bulutsu, Güneş’ten Proxima Centauri’ye uzaklığın yaklaşık 21 katı genişliğindedir. En yakın yıldız olan Proxima Centauri, Güneş’e 4,2 ışık yılı uzaklıktadır.
Neptün’ün Güneş çevresindeki yörüngesi, bir ABD sentinin genişliğine, yani 19 milimetreye küçültülse, en yakın yıldız Güneş’ten yaklaşık 85 metre uzaklıkta olurdu. Bulutsu yaklaşık 1,8 kilometre genişliğinde olurdu.

Bulutsuyu aydınlatan yıldız

Çok sıcak bir yıldızın ışığı, gazdaki atomlardan elektronları koparır ve bu, gazın parlamasına yol açar. Gaz çoğunlukla hidrojendir; bulutsuya kırmızımsı rengini veren de budur.

Hem Kuzey Amerika hem de Pelikan bulutsularını aydınlatan ana yıldızın adı Bajamar Yıldızı’dır. Bu yıldız aslında, gökbilimcilerin O tipi dediği türden, kütlesi büyük ve çok sıcak iki yıldızdan oluşan bir çifttir. “Meksika Körfezi” denen koyu bulutun ardında yer alır; bu bulut yıldızın görünür ışığını yaklaşık 7.000 kat sönükleştirir. Yıldız ancak 2005’te tanımlanabildi.

Yıldızların oluştuğu yer

Bölgede hâlâ yeni yıldızlar oluşuyor; bunların çoğu koyu toz ve gaz şeridinin içinde. Gaia ölçümleri genç yıldızları en az altı gruba ayırıyor. Bu grupların üçü genişliyor; yıldızlar dışa doğru saniyede yaklaşık 8 kilometreye varan hızlarla hareket ediyor.

Bajamar Yıldızı, çevresindeki genç yıldızlara göre hızlı hareket ediyor. Gökbilimciler, yıldızın yaklaşık 1,5 milyon yıl önce gruplardan birinden kaçtığını düşünüyor. William Herschel bulutsuyu 1786’da keşfetti; bulutsu, bulutsuların ve yıldız kümelerinin Yeni Genel Kataloğu’nda NGC 7000 olarak listelenmiştir.