54 petametre!
Helis Bulutsusu, ölmekte olan bir yıldızın çevresinde parlayan gazdan oluşan bir gezegenimsi bulutsudur. Dünya’dan yaklaşık 650 ışık yılı uzaklıkta, Kova takımyıldızında yer alır. Bir ışık yılı, ışığın bir yılda kat ettiği uzaklıktır ve yaklaşık 9,46 trilyon kilometredir. Bulutsunun en dıştaki sönük halkası yaklaşık 5,3 ışık yılı, yani yaklaşık 50 trilyon kilometre genişliğindedir. Çoğu fotoğrafta görülen parlak halka, en dıştaki halkanın yarısından daha dardır.
Bir bulutsunun keskin bir kenarı yoktur; bu yüzden büyüklüğü, hangi bölümün ölçüldüğüne bağlıdır. 2004 tarihli bir çalışma, Hubble Uzay Teleskobu görüntülerini yer tabanlı bir teleskobun geniş alan görüntüleriyle birleştirdi. Çalışma, parlak ana halkanın aslında iki parçadan oluştuğunu buldu: bir iç disk ve onun çevresinde, diske neredeyse dik olacak biçimde eğimli bir dış halka. İkisini de çok daha sönük bir en dış halka sarar; bu halka, yıldızlar arasındaki seyrek gazla karşılaştığı tarafta basıktır.
Bu bölümler gökyüzünde ne kadar geniş göründüklerine göre ölçülür; gerçek büyüklükleri de uzaklığa bağlıdır. Gaia uzay aracı, bulutsunun merkezindeki yıldızın konumunu, yıldızın yaklaşık 199 parsek uzakta olduğunu söyleyebilecek kadar duyarlı ölçtü; bir parsek yaklaşık 3,26 ışık yılıdır. Bu, yaklaşık 650 ışık yılı eder. Bu uzaklıkta iç disk yaklaşık 1,6 ışık yılı, dış halka yaklaşık 2,3 ışık yılı, en dış halka ise yaklaşık 5,3 ışık yılı genişliğindedir.
2004 tarihli çalışma, daha eski bir değer olan 213 parsek uzaklığı kullandı; bu değerle en dış halka yaklaşık 5,7 ışık yılı genişliğinde çıkıyordu. Wide-field Infrared Survey Explorer’ın kızılötesi görüntüleri, tüm bulutsuyu çevreleyen daha da sönük bir hale gösteriyor; Gaia’nın bulduğu uzaklıkta bu hale yaklaşık 7,5 ışık yılı genişliğindedir.
Orta kütleli bir yıldız ömrünün sonuna yaklaşınca dış gaz katmanlarını uzaya savurur ve gezegenimsi bir bulutsu oluşur. Gaz, merkezdeki ölmekte olan yıldızdan gelen enerjiyle aydınlandığı için parlar. Adına karşın gezegenimsi bulutsuların gezegenlerle ilgisi yoktur. Birçoğu küçük teleskoplarda gezegenler gibi yuvarlak disk olarak göründüğü için bu adı almıştır.
2004 tarihli çalışma, Helis Bulutsusu’nun bölümlerinin ne kadar hızlı genişlediğini ölçtü ve geriye doğru giderek bunların ne zaman oluştuğunu hesapladı. İç diskin yaklaşık 6.600 yıllık, dış halkanın ise yaklaşık 12.000 yıllık olduğunu tahmin etti. Alman gökbilimci Karl Ludwig Harding bulutsuyu 1823’te keşfetti.
Bulutsunun içine, kuyruklu yıldız biçimli yaklaşık 3.500 gaz düğümü dağılmıştır; en sık parlak halkanın iç kenarında toplanmışlardır. Gökbilimciler bunlara “kuyruklu yıldız benzeri düğümler” der, çünkü her birinin tıpkı bir kuyruklu yıldız gibi parlayan bir başı ve uzun, sönük bir kuyruğu vardır. Her kuyruk yaklaşık 160 milyar kilometre uzanır; bu, Dünya’dan Güneş’e uzaklığın yaklaşık bin katıdır.
Hubble görüntüleri, düğümlerin ölmekte olan yıldızdan akan sıcak gazın, yıldızın sıcak gazdan yaklaşık 10.000 yıl önce savurduğu daha soğuk gazla çarpıştığı yerlerde oluştuğunu düşündürüyor. Düğümlerin zamanla yıldızlar arası uzayda dağılıp yok olması bekleniyor.