11.7 petametre!
NGC 2392, İkizler takımyıldızında ölmekte olan bir yıldızın savurduğu, parlayan bir gaz kabuğudur. Uzun süre “Eskimo Bulutsusu” takma adıyla anıldı. Sönük dış kabuğunun çapı yaklaşık 12 trilyon kilometre, yani yaklaşık 1,2 ışık yılı; ışık yılı ise ışığın bir yılda kat ettiği uzaklıktır. Bulutsu Dünya’dan yaklaşık 5.600 ışık yılı uzaklıktadır.
NGC 2392 bir gezegenimsi bulutsudur: Güneş’e benzer bir yıldızın ömrünün sonuna doğru savurduğu ve yıldızdan gelen morötesi ışıkla parlayan dış katmanları. İki ana bölümü vardır. Yıldızı, yaklaşık 18 × 15 yay saniyesi boyutunda parlak bir iç kabuk çevreler; daha sönük, neredeyse yuvarlak bir dış kabuk ise yıldızdan yaklaşık 23 yay saniyesi uzağa ulaşır. Bir yay saniyesi, derecenin 3.600’de biridir.
Bu açıları uzunluğa çevirmek için bulutsunun uzaklığını bilmek gerekir. 2021’de çözümlenen Gaia uzay teleskobu ölçümleri, bulutsuyu yaklaşık yüzde 8 belirsizlikle yaklaşık 5.600 ışık yılı uzağa yerleştiriyor. Bu uzaklıkta dış kabuğun çapı yaklaşık 12 trilyon kilometre, iç kabuğun boyutu ise yaklaşık 4,7 × 3,9 trilyon kilometre eder. Gaia’dan önceki uzaklık tahminleri yaklaşık 3.600 ile 5.900 ışık yılı arasında değişiyordu; bu yüzden bu tahminlere dayanan boyutların çoğu, burada verilenlerden daha küçüktür.
Hubble’ın Ocak 2000 tarihli görüntüsü, dış kabukta kuyruklu yıldız biçimli düğümlerden oluşan bir halka gösteriyor. Düğümlerin kuyrukları, bir tekerleğin telleri gibi yıldızdan uzağa bakıyor. Düğümlerin başları yıldızdan yaklaşık aynı uzaklıkta duruyor gibi görünüyor; bu, düğümlerin nasıl oluştuğuna dair bir ipucu. Bir görüşe göre düğümler, hızlı hareket eden gazın daha yavaş gazla çarpıştığı yerlerde oluşuyor.
Dış kabuk saniyede yaklaşık 16 kilometre hızla genişliyor; iç kabuk saniyede en fazla yaklaşık 120 kilometre, bir çift dar jet ise saniyede yaklaşık 180 kilometre hızla genişliyor. NASA’nın Chandra X-ışını Gözlemevi’nin gördüğü X-ışınları, merkez yakınındaki gazın yaklaşık bir milyon dereceye kadar ısındığını gösteriyor. Yıldız dış katmanlarını yaklaşık 10.000 yıl önce atmaya başladı.
William Herschel NGC 2392’yi 1787’de keşfetti. Pırıldak Bulutsusu gibi bu bulutsu da, bir gözlemci teleskopla merkezdeki yıldıza doğrudan baktığında sönüyor, hafifçe yana baktığında yeniden beliriyor gibi görünür.
Takma ad bulutsunun görünüşünden geldi: Gökbilimciler dış kabuğu bir başlığa, içindeki kuyruklu yıldız biçimli düğümlerin halkasını ise başlığın kürküne benzetiyor. 2020’de NASA, Eskimo Bulutsusu takma adını kullanmayı bıraktı. NASA, bu sözcüğün yaygın olarak, Arktik bölgenin yerli halklarına dayatılmış, ırkçı bir geçmişi olan sömürgeci bir terim olarak görüldüğünü belirtti. NASA bundan sonra yalnızca resmî adı olan NGC 2392’yi kullanacağını söyledi.