615 kilometre!
Dysnomia, 2026 itibarıyla Eris’in bilinen tek uydusudur. Eris, Güneş’in çevresinde Neptün’ün çok ötesinde dolanan bir cüce gezegendir. Dysnomia’nın yaydığı ısıya dayanan ölçümler, uydunun çapını yaklaşık 615 kilometre olarak veriyor; bu, Eris’in çapının dörtte birinden biraz fazladır.
Dysnomia’nın büyüklüğü teleskop görüntülerinden doğrudan okunamaz. Bu yüzden gökbilimciler büyüklüğü, uydunun yansıttığı Güneş ışığından ve yaydığı ısıdan çıkarır. Görünür ışıkta Dysnomia, Eris’in yalnızca yaklaşık yüzde 0,2’si kadar parlaktır. Parlaklık tek başına büyüklüğü vermez, çünkü küçük ve parlak bir uydu ile büyük ve koyu bir uydu aynı parlaklıkta görünebilir.
Dysnomia, diğer bazı cüce gezegenlerin buzlu uyduları kadar yansıtıcı olsaydı, çapı 400 kilometreden küçük olurdu. Bunu öğrenmek için gökbilimciler uyduyu ALMA ile gözlemledi. ALMA, Şili’deki And Dağları’nda bulunan, her biri 12 metre çapında radyo antenlerinden oluşan bir dizidir. ALMA, cisimlerin yaydığı ısıyı algılar. Koyu bir yüzey Güneş ışığını daha çok emer, bu yüzden daha sıcaktır. Isıyı yansıyan ışıkla karşılaştırmak hem büyüklüğü hem de koyuluğu verir.
2018’de yapılan bir çalışma, çapı 700 kilometre, artı eksi 115 kilometre olarak buldu. Bu algılama zayıf olduğu için aynı ekip Dysnomia’yı Ekim 2018’de yeniden gözlemledi. Aynı ekip 2023’te, daha kesin bir ölçümle çapın 615 kilometre olduğunu ve belirsizliğin her iki yönde yaklaşık 50–60 kilometre olduğunu bildirdi.
Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü’nden Michael Brown’ın yönettiği bir ekip, Dysnomia’yı 10 Eylül 2005’te buldu. Ekip, Keck Gözlemevi’nin yeni kurulan, teleskop görüntülerini keskinleştiren lazer kılavuz yıldızlı uyarlamalı optik sistemini kullandı. Keşfedenler önce Eris’e, bir televizyon dizisindeki savaşçı prensesten esinlenerek “Xena” lakabını, uydusuna ise Xena’nın yardımcısından esinlenen bir lakap taktı.
2006’da Uluslararası Astronomi Birliği ikisine de resmî adlarını verdi. Eris, Yunan mitolojisinde çekişme tanrıçasıdır. Onun kızı olan Dysnomia ise yasasızlık tanrıçasıdır.
Dysnomia, Eris’in çevresinde yaklaşık 37.300 kilometre uzaklıkta, neredeyse dairesel bir yörüngede 15,8 günde bir tur atar. Son gözlemler Eris’in de kendi ekseni etrafında aynı sürede döndüğünü gösteriyor. Bu yüzden Eris, uydusuna hep aynı yüzünü çevirir.
İki cisim çok farklı görünür. Eris’in yüzeyi son derece parlaktır; bir yüzeyin ışığı ne kadar güçlü yansıttığının ölçüsü olan geometrik albedosu 0,97’dir. Dysnomia’nın albedosu ise yalnızca yaklaşık 0,05’tir; yani Eris ışığı yaklaşık 20 kat daha güçlü yansıtır. Dysnomia’nın koyuluğu, Kuiper kuşağındaki orta büyüklükteki cisimlerin tipik bir özelliğidir. Kuiper kuşağı, Neptün’ün ötesindeki buzlu cisimlerin bölgesidir.
Dysnomia’nın yoğunluğu da Eris’ten çok daha düşük görünüyor. 2023’te yapılan bir çalışma, uydunun yoğunluğunu santimetreküp başına 1,2 gramdan az buldu; Eris için bu değer 2,4’tür. Aynı çalışmada gökbilimciler Dysnomia’yı, herhangi bir cüce gezegenin bilinen ikinci en büyük uydusu olarak tanımladı.