61 petametre!
Kedi Gözü Bulutsusu, ölmekte olan bir yıldızın savurduğu parlak gaz bulutundan oluşan bir gezegenimsi bulutsudur. Dünya’dan yaklaşık 4.300 ışık yılı uzaklıkta, Ejderha takımyıldızında yer alır. Bir ışık yılı, ışığın bir yılda kat ettiği uzaklıktır ve yaklaşık 9,46 trilyon kilometredir. Çevresindeki sönük gaz halesi de dahil edildiğinde bulutsu yaklaşık 6,9 ışık yılı, yani yaklaşık 65 trilyon kilometre genişliğindedir. Çoğu görüntüde görülen parlak iç bulutsu ise bir ışık yılından daha küçüktür.
Bir bulutsunun keskin bir kenarı yoktur ve Kedi Gözü Bulutsusu’nun birkaç katmanı vardır. Parlak çekirdeği, merkezdeki yıldızdan yaklaşık 20 yay saniyesi uzağa kadar uzanır; yay saniyesi ise derecenin 3.600’de biridir. Çekirdeğin çevresinde Hubble görüntüleri en az on bir sönük halka gösteriyor; yer tabanlı bir teleskoptan alınan derin görüntüler ise bu halkaların yaklaşık 50 yay saniyesine kadar uzandığını düşündürüyor. Halkaların ötesinde, yarıçapı yaklaşık 165 yay saniyesi olan, çok daha büyük ve sönük, ince ve dağınık gazdan bir hale yer alır.
Bunlar gökyüzündeki açılardır; bu yüzden gerçek büyüklükler uzaklığa bağlıdır. Gaia uzay aracı, merkezdeki yıldızın konumunu, yıldızın yaklaşık 1.300 parsek uzakta olduğunu söyleyebilecek kadar duyarlı ölçtü; bir parsek yaklaşık 3,26 ışık yılıdır. Bu uzaklıkta hale yaklaşık 6,9 ışık yılı, halka sistemi yaklaşık 2 ışık yılı, parlak çekirdek ise yaklaşık 0,8 ışık yılı genişliğindedir.
Daha eski tahminler bulutsuyu daha yakına yerleştiriyordu. Hubble görüntülerinde çekirdeğin ne kadar hızlı büyüdüğünü ölçen 1999 tarihli bir çalışma, yaklaşık 1.000 parsek (artı eksi 270 parsek) bir uzaklık buldu. Bu uzaklıkta hale yaklaşık 5,2 ışık yılı genişliğinde olurdu.
Güneş gibi bir yıldız ömrünün sonuna yaklaşınca dış gaz katmanlarını uzaya iter ve gezegenimsi bir bulutsu oluşur. Kedi Gözü Bulutsusu’nu çevreleyen her halka, gökyüzü zemininde izdüşümü olarak görülen küresel bir gaz kabarcığının kenarıdır. Bu desen, yıldızın maddeyi yaklaşık her 1.500 yılda bir atımlar hâlinde savurduğunu düşündürüyor. Her atım, yaklaşık olarak Güneş Sistemi’ndeki bütün gezegenlerin toplam kütlesi kadar kütle içeren bir kabuk oluşturdu.
Yaklaşık 1.000 yıl önce bu desen değişti ve parlak çekirdek kabukların içinde oluşmaya başladı. 1994 ile 2002 arasında çekilen Hubble görüntülerinin gösterdiği gibi, çekirdek o zamandan beri büyüyor. Hale daha da eskidir. Haledeki gaz çekirdektekinden daha sıcaktır: yaklaşık 14.400 santigrat derece, çekirdekte ise yaklaşık 7.600. Hale ayrıca çekirdekten daha fazla kütle içerir.
Uranüs gezegenini de keşfeden gökbilimci William Herschel, Kedi Gözü Bulutsusu’nu Şubat 1786’da keşfetti. Bu, bugüne kadar keşfedilen ilk gezegenimsi bulutsular arasındaydı. İngiliz amatör gökbilimci William Huggins, bulutsunun tayfını, yani ışığını oluşturan renkleri inceleyen ilk kişiydi. Çalışmaları gezegenimsi bulutsuların gazdan oluştuğunu gösterdi.
Hubble görüntüleri gaz kabukları, hızlı hareket eden gaz jetleri ve şok dalgalarının biçimlendirdiği düğümler gösteriyor. 2004’te ESA ve NASA, Kedi Gözü Bulutsusu’nu şimdiye kadar görülen en karmaşık gezegenimsi bulutsulardan biri olarak tanımladı.