How big is Sirius A?

Sirius A is de helderste ster aan de nachtelijke hemel en de grotere van de twee sterren in het Siriussysteem, dat ongeveer 8,6 lichtjaar van de Zon ligt. Hij is ongeveer 2,4 miljoen kilometer breed, ongeveer 1,7 keer de breedte van de Zon. Dit is de breedte van zijn fotosfeer, de gloeiende laag die eruitziet als het oppervlak van een ster.

Grootte

Een ster heeft geen vast oppervlak, dus de breedte wordt gemeten tot aan de fotosfeer. Sirius A is gemeten met interferometers. Die combineren het licht van meerdere telescopen, zodat ze samen veel fijnere details zien dan elke telescoop afzonderlijk. In 2003 gebruikte een team onder leiding van Pierre Kervella de Very Large Telescope Interferometer van de Europese Zuidelijke Sterrenwacht. In 2011 gebruikten John Davis en collega's de Sydney University Stellar Interferometer.

Beide metingen gaven aan dat de ster ongeveer 6,04 duizendste van een boogseconde breed lijkt, waarbij een boogseconde 1/3.600 van een graad is. Samen met de afstand tot de ster levert dat een straal op van ongeveer 1,71 keer die van de Zon. Een studie uit 2017 onder leiding van Howard Bond nam 1,7144 keer de straal van de Zon aan, een breedte van ongeveer 2,39 miljoen kilometer, met een onzekerheid van ongeveer een halve procent.

Sirius A behoort tot een andere klasse van sterren dan de Zon: A1 V, terwijl de Zon G2 V is. Zijn oppervlak is ongeveer 9.600 graden Celsius, tegen ongeveer 5.500 graden bij de Zon. Hij heeft ongeveer twee keer de massa van de Zon.

Groottevergelijkingen

Sirius A is ongeveer 1,7 keer zo breed als de Zon en qua volume ongeveer vijf keer zo groot.
Hij is ongeveer 187 keer zo breed als de Aarde.
Hij is ongeveer 1,4 keer zo breed als Alpha Centauri A, de eerstvolgende kleinere ster in de verkenner.
Zijn metgezel, de witte dwerg Sirius B, is ongeveer 11.300 kilometer breed, iets kleiner dan de Aarde. Sirius A is ongeveer 210 keer zo breed als Sirius B.
Als Sirius A werd verkleind tot de grootte van een basketbal, zou Sirius B een stipje van ongeveer 1 millimeter breed zijn. De twee sterren zouden op een onderlinge afstand van ongeveer 120 tot 470 meter om elkaar heen draaien.

Waarom Sirius zo helder lijkt

Sirius is om twee redenen helder aan de hemel: hij staat dichtbij en geeft veel licht af. Op ongeveer 8,6 lichtjaar was het anno 2017 het zevende dichtstbijzijnde bekende sterrensysteem bij de Zon. Een lichtjaar is de afstand die licht in één jaar aflegt, ongeveer 9,5 biljoen kilometer. Sirius A geeft ook ongeveer 25 keer zoveel licht af als de Zon, omdat hij zowel breder als veel heter is.

Sirius is ook jong voor een ster. Zijn leeftijd wordt geschat op tussen ongeveer 230 en 250 miljoen jaar, tegen ongeveer 4,6 miljard jaar voor de Zon.

De metgezel, Sirius B

In 1844 stelde de astronoom Friedrich Bessel vast dat Sirius een beetje heen en weer schuift terwijl hij langs de hemel beweegt. Bessel concludeerde dat een onzichtbare metgezel aan de ster moest trekken. In 1862 zagen Alvan G. Clark en zijn vader voor het eerst de metgezel, die nu Sirius B heet.

De twee sterren draaien om de 50,1 jaar om elkaar heen, op een afstand van ongeveer 8 tot 32 astronomische eenheden, waarbij één astronomische eenheid de gemiddelde afstand van de Aarde tot de Zon is. Sirius B is een witte dwerg, het soort zwakke, compacte ster dat de Zon aan het einde van haar leven zal worden. Hij perst ongeveer de massa van de Zon samen in een bol die iets kleiner is dan de Aarde. Astronomen schatten dat hij begon als een ster van ongeveer vijf keer de massa van de Zon, massiever dan Sirius A nu is, en het grootste deel van die materie afstootte naarmate hij ouder werd.