12,000,000 kilometer!
Pollux is een reuzenster in het sterrenbeeld Tweelingen, op ongeveer 34 lichtjaar van de Aarde, waarbij een lichtjaar de afstand is die licht in één jaar aflegt. De ster is ongeveer 12 miljoen kilometer breed, ongeveer 9 keer de breedte van de Zon. Dat getal is de breedte van het zichtbare oppervlak van de ster, afgeleid uit hoe breed de ster aan de hemel lijkt en hoe ver weg de ster staat.
Een ster heeft geen vast oppervlak, dus de grootte ervan is de breedte van de gloeiende laag waar het licht van de ster vandaan komt. De schijnbare breedte van Pollux is gemeten met interferometrie, waarbij het licht van meerdere telescopen wordt gecombineerd om details te zien die te fijn zijn voor elke telescoop afzonderlijk. Die schijnbare breedte is 7,96 duizendsten van een boogseconde, waarbij een boogseconde 1/3.600 van een graad is. Dat is de breedte van een mensenhaar gezien vanaf ongeveer 2,6 kilometer afstand.
Samen met de afstand van de ster, gemeten door de satelliet Hipparcos, geeft die hoek een straal van 8,8 keer die van de Zon, oftewel een breedte van ongeveer 12,2 miljoen kilometer. Twee andere methoden komen er binnen ongeveer 6% mee overeen. Computermodellen die passen bij de temperatuur en de helderheid van de ster, geven 8,3 keer de straal van de Zon. De ster trilt ook in veel kleine, regelmatige ritmes, en die ritmes geven 9,3 keer.
Pollux is verder in zijn levensloop dan de Zon en heeft bijna twee keer de massa van de Zon. Reuzensterren zoals Pollux begonnen als hetere, sneller draaiende sterren. Het oppervlak van Pollux is nu ongeveer 4.400–4.600 graden Celsius, ruwweg 1.000 graden koeler dan dat van de Zon.
In 1993 meldden astronomen dat Pollux zich in een regelmatige cyclus een klein stukje naar de Aarde toe en weer van de Aarde af beweegt. In 2006 lieten metingen over meer dan 25 jaar zien dat de cyclus hetzelfde ritme had behouden, ongeveer 590 dagen. Dat is de wiebeling die een planeet zou veroorzaken door aan de ster te trekken. Een apart onderzoek bij Lick Observatory bevestigde dat jaar dezelfde periode.
De planeet zou minstens 2,3 keer de massa van Jupiter hebben en op ongeveer 1,6 keer de afstand tussen de Aarde en de Zon om Pollux draaien. Reuzensterren zijn bruikbare plekken om te zoeken naar planeten bij sterren die zwaarder zijn dan de Zon. Voordat zulke sterren reuzen werden, waren ze heet en draaiden ze snel, waardoor de kleine aantrekkingskracht van een planeet bijna onmogelijk te meten was.
Pollux heeft ook een zwak magnetisch veld, en in 2021 gebruikten astronomen dat om te bepalen hoe snel de ster draait: ongeveer eens per 660 dagen. Als de draaiing en de cyclus van 590 dagen even lang bleken te zijn, zou activiteit aan het oppervlak van de ster de wiebeling kunnen verklaren, zonder planeet. Voorlopig is de planeet waarschijnlijk, maar niet zeker.