How big is Parsec?

Een parsec is een afstandseenheid uit de sterrenkunde en is gelijk aan ongeveer 3,26 lichtjaar, oftewel 30,9 biljoen kilometer. Een lichtjaar is de afstand die licht in één jaar aflegt. De parsec wordt gedefinieerd door een hoek: een parsec is de afstand van waaruit de ruimte tussen de Aarde en de Zon één boogseconde breed zou lijken, waarbij een boogseconde 1/3.600 van een graad is.

Definitie

De Internationale Astronomische Unie (IAU), die de eenheden vaststelt die astronomen gebruiken, definieert de parsec via de astronomische eenheid (au). Eén au is precies 149.597.870.700 meter, ongeveer 150 miljoen kilometer, en komt dicht in de buurt van de gemiddelde afstand van de Aarde tot de Zon. Een parsec is de afstand waarop 1 au een hoek van één boogseconde lijkt te beslaan.

Een boogseconde is een zeer kleine hoek. Een graad is verdeeld in 60 boogminuten, en elke boogminuut in 60 boogseconden. Een basketbal op ongeveer 50 kilometer afstand zou ongeveer één boogseconde breed lijken.

Volgens deze definitie is een parsec precies 648.000 gedeeld door pi astronomische eenheden. Dat is ongeveer 206.265 au.

Groottevergelijkingen

Een parsec is ongeveer 3,26 lichtjaar, dus licht heeft ongeveer drie jaar en drie maanden nodig om die afstand af te leggen.
De afstand van de Zon tot Proxima Centauri, de dichtstbijzijnde bekende ster bij de Zon anno 2026, is ongeveer 1,3 parsec (4,2 lichtjaar). Er ligt dus geen bekende ster binnen één parsec van de Zon.
De hoogste van de Zuilen van de Schepping, kolommen van gas en stof in de Adelaarsnevel, is ongeveer 4 lichtjaar lang, oftewel ongeveer 1,2 parsec.
Als de afstand van de Aarde tot de Zon werd verkleind tot 1 centimeter, zou een parsec ongeveer 2,1 kilometer lang zijn.
De schijf van de Melkweg is ongeveer 100.000 lichtjaar breed, oftewel ongeveer 31.000 parsec.

Parallax

De parsec komt voort uit de manier waarop astronomen afstanden tot nabije sterren meten. Terwijl de Aarde om de Zon draait, lijkt een nabije ster een klein beetje te verschuiven ten opzichte van verder weg gelegen sterren erachter. Een vinger die je voor je gezicht houdt, doet hetzelfde als je ernaar kijkt met eerst het ene oog en dan het andere. Deze schijnbare verschuiving heet parallax.

Astronomen meten de positie van een ster en meten die zes maanden later opnieuw, wanneer de Aarde zich aan de andere kant van haar baan bevindt. De afstand van een ster in parsec is 1 gedeeld door de parallaxhoek van de ster in boogseconden, dus een ster met een parallax van een halve boogseconde staat op 2 parsec afstand. Zelfs de dichtstbijzijnde ster vertoont een parallax van minder dan één boogseconde.

Zulke kleine hoeken zijn moeilijk te meten. De atmosfeer van de Aarde maakt sterlicht wazig, dus telescopen op de grond hebben moeite met parallaxen kleiner dan ongeveer 0,01 boogseconde, waardoor ze beperkt blijven tot sterren binnen ongeveer 100 parsec. Telescopen in de ruimte doen het veel beter. De in 2022 verschenen derde datarelease van de Gaia-missie van de Europese ruimtevaartorganisatie ESA bevat parallaxen voor ongeveer 1,46 miljard objecten.

Gebruikers van de parsec

Omdat de afstand in parsec zo rechtstreeks uit de parallax volgt, meten veel astronomen afstanden liever in parsec. De IAU merkt op dat de parsec de gebruikelijke eenheid is voor het bestuderen van de structuur van de Melkweg, en dat het lichtjaar vooral in teksten voor een breed publiek voorkomt.

Voor grotere afstanden voegen astronomen dezelfde voorvoegsels toe die bij meters worden gebruikt. Een kiloparsec is 1.000 parsec, een megaparsec is een miljoen en een gigaparsec is een miljard. Het Andromedastelsel, ongeveer 2,5 miljoen lichtjaar van de Aarde, ligt op ongeveer 0,77 megaparsec afstand.