How big is Io?

Io is de binnenste van de vier grote manen van Jupiter en heeft een diameter van ongeveer 3.640 kilometer. Dat is de gemiddelde diameter, iets meer dan de breedte van de Maan. Io is de meest vulkanisch actieve wereld in het zonnestelsel.

Grootte

NASA geeft de gemiddelde straal van Io op 1.821,5 kilometer, dus de gemiddelde diameter is ongeveer 3.640 kilometer. De gemiddelde diameter is de breedte van een perfecte bol met hetzelfde volume. Io is de op twee na grootste maan van Jupiter, na Ganymedes en Callisto.

Het oppervlak van Io ligt niet vast. Io draait op ongeveer 422.000 kilometer afstand om Jupiter. De zwaartekracht van Jupiter veroorzaakt getijden in de vaste bodem van Io. Het oppervlak gaat tot wel 100 meter omhoog en omlaag. Op de Aarde stijgen en dalen de grootste getijden in de oceanen ongeveer 18 meter, en dat gebeurt in water, niet in gesteente.

Groottevergelijkingen

Io is ongeveer 5% breder dan de Maan en heeft ongeveer 15% meer volume.
Io is iets meer dan een kwart zo breed als de Aarde.
Callisto, de buitenste van de grote manen van Jupiter, is ongeveer 4.820 kilometer breed, ongeveer een derde breder dan Io.
Als Jupiter werd verkleind tot de grootte van een basketbal, zou Io een kraal van ongeveer 6 millimeter breed zijn en op ongeveer 72 centimeter van het midden van de bal rondcirkelen.
Loki Patera, anno 2026 de grootste bekende vulkanische depressie op Io, is 202 kilometer breed, ongeveer een achttiende van de breedte van Io.

Waarom Io vulkanen heeft

Io heeft honderden vulkanen, en sommige slingeren fonteinen van lava tientallen kilometers hoog. De warmte van die vulkanen komt uit een soort touwtrekken. De enorme zwaartekracht van Jupiter trekt aan Io, en dat doen ook twee manen die verder van Jupiter af staan: Europa en Ganymedes.

De drie manen bewegen in een vast ritme: voor elke baan die Ganymedes aflegt, legt Europa er twee af en Io vier. Door hun steeds terugkerende trekkracht blijft de baan van Io langgerekt, waardoor de afstand van Io tot Jupiter steeds verandert. De wisselende getijden verwarmen het binnenste van Io, en gesmolten gesteente ontsnapt naar het oppervlak. Lava vult kraters op en vormt nieuwe vlakten, dus het oppervlak van Io wordt voortdurend vernieuwd.

Hoe Io en zijn vulkanen werden ontdekt

Galileo Galilei ontdekte Io op 8 januari 1610, samen met drie andere manen van Jupiter. Dat waren de eerste manen die rond een andere planeet dan de Aarde werden gevonden. De eerste aanwijzingen voor vulkanen op Io kwamen in 1979, toen de ruimtesonde Voyager 1 van NASA een uitbarsting vastlegde.