50 kilometer!
Hydra is de buitenste van de vijf manen waarvan anno 2026 bekend is dat ze om Pluto draaien. Hydra is niet rond, maar een langgerekt, ijzig lichaam van ongeveer 50 kilometer lang, gemeten langs de langste zijde. Langs de andere twee zijden meet Hydra ongeveer 36 en 32 kilometer.
Hydra is te klein om door de eigen zwaartekracht tot een bol te zijn samengetrokken. Wetenschappers beschrijven de vorm met een uitgerekte bol met drie verschillende breedten, een drieassige ellipsoïde. De vorm die het best past bij de beelden van de ruimtesonde New Horizons van NASA meet ongeveer 50 × 36 × 32 kilometer.
Een bol met hetzelfde volume zou een diameter van ongeveer 37 kilometer hebben. Dat is de gemiddelde grootte die het Jet Propulsion Laboratory van NASA voor Hydra vermeldt.
Voordat New Horizons in juli 2015 langs Pluto vloog, was Hydra op telescoopbeelden slechts een lichtpuntje en moest de grootte worden geschat aan de hand van de helderheid. De schattingen van NASA voor Nix en Hydra liepen uiteen van ongeveer 32 tot 113 kilometer. De eerste analyse van de beelden van de voorbijvlucht, gepubliceerd in 2016, gaf ongeveer 65 × 45 × 25 kilometer, met een onzekerheid van ongeveer 10 kilometer. Een overzichtsartikel uit 2018 over de resultaten van de missie geeft de verfijnde cijfers die hier worden gebruikt.
Hydra werd in juni 2005 ontdekt door Hal Weaver en een team van astronomen met de Hubble-ruimtetelescoop. De maan Nix van Pluto werd in hetzelfde jaar ontdekt. Hydra is vernoemd naar de negenkoppige slang die de held Hercules bestreed in de Griekse en Romeinse mythologie.
Hydra draait om het zwaartepunt van Pluto en zijn grootste maan, Charon, op ongeveer 64.700 kilometer afstand, en doet er ongeveer 38 dagen over om één omloop te voltooien. Hydra draait één keer per 10,3 uur om haar eigen as, veel sneller dan ze om Pluto en Charon heen draait. De rotatieas van Hydra staat sterk gekanteld in vergelijking met die van Pluto en Charon.
Het oppervlak bestaat grotendeels uit waterijs en is zeer helder. De geometrische albedo van Hydra, een maat voor hoe sterk een oppervlak licht terugkaatst, is ongeveer 0,83. De meeste objecten in de Kuipergordel, het gebied met ijzige lichamen voorbij Neptunus, hebben een albedo onder 0,2, doorgaans ongeveer 0,1.
Kraters op Hydra doen vermoeden dat het oppervlak minstens 4 miljard jaar oud is. Wetenschappers denken dat Hydra en de andere kleine manen van Pluto zijn ontstaan uit puin dat overbleef van een gigantische botsing, die ook Pluto en Charon als paar voortbracht.