2.4 zettametre!
NGC 4889, dev bir eliptik gökadadır; Berenis’in Saçı Kümesi adlı gökada kümesindeki en parlak gökadadır. En uzun ekseni boyunca yaklaşık 250.000 ışık yılı genişliğindedir; bu değer, gökbilimcilerin gökadaları karşılaştırmak için kullandığı standart bir sönüklük düzeyine kadar ölçülmüştür. Bir ışık yılı, ışığın bir yılda kat ettiği uzaklıktır, yani yaklaşık 9,46 trilyon kilometredir.
NGC 4889 gibi bir gökadanın keskin bir kenarı yoktur. Yıldızları yavaş yavaş seyrekleşir, bu yüzden ışıması karanlığa doğru usulca sönüp gider. Gökadaları adil biçimde karşılaştırmak için gökbilimciler her birini aynı sönüklük düzeyine kadar ölçer; bu düzeye D25 denir. Bu düzeyde NGC 4889, gökyüzünde yaklaşık 2,6 yay dakikası uzunluğundadır; yay dakikası, derecenin altmışta biridir.
Bu açıyı bir genişliğe çevirmek için gökadanın uzaklığı gerekir. Nicholas McConnell’in başında olduğu bir ekip gökadayı yaklaşık 336 milyon ışık yılı uzağa yerleştirdi; bu uzaklıkta genişlik yaklaşık 250.000 ışık yılı olur. NASA daha yuvarlak bir uzaklık, yaklaşık 300 milyon ışık yılı veriyor. Dünya’dan bakıldığında gökada, eninin yaklaşık bir buçuk katı uzunluğunda bir ovaldir.
Daha derin görüntüler, ışımasının daha uzağa uzandığını gösterir. Gökadaları kırmızı ışıkta daha sönük bir düzeye kadar izleyen Siena Gökada Atlası, NGC 4889’u yaklaşık 4,9 yay dakikası olarak ölçer. Aynı uzaklıkta bu, yaklaşık 480.000 ışık yılı eder. İki değer farklı kenarlara kadar ölçüldüğü için hiçbiri yanlış değildir.
NGC 4889, Samanyolu’na yakın en zengin gökada kümelerinden biri olan Berenis’in Saçı Kümesi’nin merkezine yakın konumdadır. Berenis’in Saçı takımyıldızında yer alır. Gökbilimci William Herschel onu keşfetti; Caldwell 35 adıyla da bilinir.
En kütleli gökadalar genellikle gökada kümelerinin merkezlerine yakın yerlerde bulunan, bunun gibi dev eliptik gökadalardır. Bunlar, çoğu yaşlı yıldızlardan oluşan düzgün, oval yığınlardır ve çok az yeni yıldız oluşturur. NGC 4889’un görünür kadiri 11,5’tir; bu, bir cismin Dünya’dan ne kadar parlak göründüğünün ölçüsüdür ve daha büyük sayılar daha sönük cisimlere karşılık gelir. NASA’ya göre en iyi, karanlık gökyüzünde büyük bir teleskopla görülür.
NGC 4889’un merkezinde süper kütleli bir kara delik vardır. 2011’de McConnell’in ekibi kütlesini Güneş’in kütlesinin yaklaşık 21 milyar katı olarak tahmin etti. Bu tahmin belirsizdir: olası aralık 6 milyar ile 37 milyar arasındadır. Samanyolu’nun merkezindeki kara delik Güneş’in kütlesinin yaklaşık 4 milyon katıdır, dolayısıyla NGC 4889’unki yaklaşık 5.000 kat daha kütlelidir.
Kara delik doğrudan görülemez. Ekip, gökadanın merkezine yakın yıldızların ne kadar hızlı hareket ettiğini ölçmek için Hawaii’deki Gemini North ve Keck II teleskoplarını kullandı. Yıldızların yörüngelerine ilişkin bilgisayar modelleri de bu hızları açıklamak için ne kadar kütle gerektiğini gösterdi.