50 kilometre!
Hydra, 2026 itibarıyla Plüton’un yörüngesinde dolandığı bilinen beş uydudan en dıştakidir. Yuvarlak değildir: en uzun kenarı boyunca ölçüldüğünde yaklaşık 50 kilometre uzunluğunda, uzamış, buzlu bir cisimdir. Diğer iki kenarı boyunca ise yaklaşık 36 ve 32 kilometre ölçülür.
Hydra, kendi çekim gücünün onu bir küre hâline getirmesine yetmeyecek kadar küçüktür. Bilim insanları şeklini, üç farklı genişliği olan, gerilmiş bir topla tanımlar; bu şekle üç eksenli elipsoit denir. NASA’nın New Horizons uzay aracının çektiği görüntülere en iyi uyan değer yaklaşık 50 × 36 × 32 kilometredir.
Aynı hacme sahip bir kürenin çapı yaklaşık 37 kilometre olurdu. NASA’nın Jet İtki Laboratuvarı’nın Hydra için verdiği ortalama büyüklük budur.
New Horizons, Temmuz 2015’te Plüton’un yakınından geçmeden önce, Hydra teleskop görüntülerinde yalnızca bir ışık noktasıydı ve büyüklüğünün parlaklığından tahmin edilmesi gerekiyordu. NASA’nın Nix ve Hydra için yaptığı tahminler yaklaşık 32 ile 113 kilometre arasında değişiyordu. 2016’da yayımlanan ilk yakın geçiş görüntüleri analizi, yaklaşık 10 kilometrelik bir belirsizlik payıyla yaklaşık 65 × 45 × 25 kilometre veriyordu. Görevin sonuçlarına dair 2018 tarihli bir derleme, burada kullanılan daha kesin değerleri verir.
Hydra, Haziran 2005’te Hal Weaver ve bir gökbilimci ekibi tarafından Hubble Uzay Teleskobu kullanılarak keşfedildi. Plüton’un uydusu Nix de aynı yıl keşfedildi. Hydra’nın adı, Yunan ve Roma mitolojisinde kahraman Herkül’ün savaştığı dokuz başlı yılandan gelir.
Hydra, Plüton’un ve en büyük uydusu Charon’un ortak kütle merkezinin çevresinde yaklaşık 64.700 kilometre uzaklıktan dolanır ve bir turunu yaklaşık 38 günde tamamlar. Kendi ekseni etrafındaki dönüşü yörünge hareketinden çok daha hızlıdır; 10,3 saatte bir kez döner. Dönme ekseni, Plüton’un ve Charon’un dönme eksenlerine kıyasla çok fazla yatıktır.
Yüzeyi çoğunlukla su buzundan oluşur ve çok parlaktır. Hydra’nın geometrik albedosu, yani bir yüzeyin ışığı ne kadar güçlü yansıttığının ölçüsü, yaklaşık 0,83’tür. Neptün’ün ötesindeki buzlu cisimler bölgesi olan Kuiper kuşağındaki cisimlerin çoğunun albedosu 0,2’nin altındadır; tipik değer yaklaşık 0,1’dir.
Hydra’daki kraterler, yüzeyinin en az 4 milyar yıllık olduğunu düşündürüyor. Bilim insanları, Hydra’nın ve Plüton’un diğer küçük uydularının, Plüton ile Charon’u da bir çift olarak ortaya çıkaran dev bir çarpışmadan arta kalan döküntülerden oluştuğunu düşünüyor.