2 mikrometre!
Kil parçacığı, toprakta ve tortuda bulunan en ince tanelerden biridir. Toprak bilimciler, çapı 2 mikrometreden küçük her mineral tanesine kil der. Burada gösterilen 2 mikrometre bu üst sınırdır; yani bir kil parçacığının olabileceği en büyük boyuttur, tipik bir parçacığın boyutu değildir. Bir mikrometre, bir metrenin milyonda biridir.
Toprak bilimciler, topraktaki mineral tanelerini büyüklüklerine göre sınıflara ayırır. Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü’nün kullandığı sistemde 2 mikrometreden küçük taneler kildir. 2 ile 63 mikrometre arasındaki taneler silttir, 0,063 ile 2 milimetre arasındaki taneler ise kumdur. Birçok ülke aynı adları kullanır, ama bazıları sınırları farklı yerlere çizer.
Tortuları inceleyen jeologlar çoğunlukla Wentworth ölçeği denen farklı bir ölçek kullanır. Bu ölçekte 4 mikrometreden küçük her şey kildir; silt 4 ile 62,5 mikrometre arasında, kum ise 62,5 mikrometre ile 2 milimetre arasında yer alır. Yani çapı 3 mikrometre olan bir tanenin kil sayılıp sayılmayacağı, hangi ölçeğin kullanıldığına bağlıdır.
Kil sözcüğü, ince katmanlar hâlinde yapılanmış bir mineral ailesinin de adıdır. Kil minerali tanelerinin genişliği birkaç nanometreden (nanometre, metrenin milyarda biridir) milimetrelere kadar değişir. Dolayısıyla kil boyutundaki her tane bir kil minerali değildir: kuvars gibi başka bir mineralin küçücük bir kristali de olabilir.
Arazide çalışan toprak bilimciler, nemli bir toprak örneğini parmaklarının arasında ovarak toprağın ne kadar kil içerdiğini tahmin edebilir. Kil yapışkandır, şekillendirilebilir ve sıkıldıktan sonra parlak görünür. Silt yapışkan değildir; talk pudrası gibi unumsu hissettirir. Kum ise pütürlü hissettirir ve hiç şekillendirilemez.
Kil mineralleri suyu güçlü biçimde çeker. Bazı çeşitleri ıslandığında şişer: 1 nanometre kalınlığındaki tek bir kil parçacığı suda yaklaşık 2 nanometre kalınlığına çıkabilir. Şişen kil içeren topraklar üzerindeki evler ve diğer yapılar, kil mevsimlere göre şişip büzüldükçe hasar görebilir.
Az suyla karıştırılan kil, şekil verilebilen bir çamur oluşturur; bu çamur kurutulunca oldukça sert bir katıya dönüşür. Çömlekçiler ve seramik sanayisi bunu tabak, fincan, kase ve boru yapmak için kullanır.