How big is NGC 1232?

NGC 1232 is een groot spiraalstelsel in het sterrenbeeld Eridanus, op ongeveer 60 miljoen lichtjaar van de Aarde. Een lichtjaar is de afstand die licht in één jaar aflegt, ongeveer 9,46 biljoen kilometer. De schijf is ongeveer 130.000 lichtjaar breed, ongeveer 1,3 keer zo breed als de schijf van de Melkweg. Het sterrenstelsel is bijna recht naar de Aarde toegekeerd, daarom zijn de spiraalarmen volledig te zien.

Grootte

Vanaf de Aarde gezien beslaat NGC 1232 een stuk hemel van ongeveer 6,7 bij 7,8 boogminuten, ongeveer een kwart van de breedte van de volle Maan. Een boogminuut is een zestigste van een graad. De Third Reference Catalogue of Bright Galaxies, die sterrenstelsels meet tot een vaste mate van zwakte, geeft een breedte van 7,4 boogminuten.

Om die hoek om te rekenen naar een breedte is de afstand van het sterrenstelsel nodig. Een studie uit 2013 gebruikte het gemiddelde van negen gepubliceerde schattingen: 18,7 miljoen parsec, waarbij een parsec ongeveer 3,26 lichtjaar is. Dat is ongeveer 61 miljoen lichtjaar, waaruit volgt dat het sterrenstelsel ongeveer 120.000 tot 140.000 lichtjaar breed is. De afstand heeft een onzekerheid van ongeveer 14%, en de breedte dus ook.

Een persbericht van de Europese Zuidelijke Sterrenwacht (ESO) uit 1998 noemde een breedte van ongeveer 200.000 lichtjaar, tweemaal zo groot als de Melkweg. Dat was de breedte van de hele foto, niet van het sterrenstelsel, bij een toen gebruikte afstand van 100 miljoen lichtjaar. Bij ongeveer 60 miljoen lichtjaar is dezelfde foto ongeveer 120.000 lichtjaar breed.

Groottevergelijkingen

NGC 1232 is ongeveer 1,3 keer zo breed als de ongeveer 100.000 lichtjaar brede schijf van de Melkweg.
NGC 1232 is ongeveer even breed als de heldere schijf van het Andromedastelsel en het heldere hoofdgedeelte van het reusachtige sterrenstelsel Virgo A, als alle drie tot dezelfde zwakte worden gemeten.
Het Windmolenstelsel, op dezelfde manier gemeten, is ongeveer 1,4 keer zo breed als NGC 1232.
Als de schijf van de Melkweg werd verkleind tot de breedte van een basketbal, 24 centimeter, zou NGC 1232 ongeveer 32 centimeter breed zijn en op ongeveer 150 meter afstand staan.

De foto uit 1998

ESO fotografeerde NGC 1232 op 21 september 1998 met FORS1, een nieuw instrument op de Very Large Telescope van ESO. De foto combineert drie belichtingen, in ultraviolet, blauw en rood licht. De kleuren laten verschillende soorten sterren zien: oudere, roodachtige sterren vullen het centrum, terwijl jonge blauwe sterren en veel gebieden van stervorming langs de spiraalarmen liggen.

Een kleiner sterrenstelsel, NGC 1232A, staat op de foto naast NGC 1232. NGC 1232A ligt verder weg dan NGC 1232 en heeft er waarschijnlijk geen wisselwerking mee.

Een botsing te zien in röntgenstraling

Opnamen van de Chandra X-ray Observatory van NASA, gepubliceerd in 2013, onthulden een reusachtige gaswolk in NGC 1232 van bijna 6 miljoen graden Celsius. Zo heet gas gloeit alleen in röntgenstraling. De waarschijnlijke oorzaak is een dwergstelsel dat tegen NGC 1232 botst en een schokgolf veroorzaakt, zoals een supersone knal. Het helderste deel van de wolk is ongeveer 23.600 lichtjaar breed, ongeveer een kwart van de breedte van de schijf van de Melkweg.

Als dit wordt bevestigd, zou het de eerste botsing van dit soort zijn die alleen in röntgenstraling is gevonden. Afhankelijk van de vorm bevat de wolk tussen 40.000 en 3 miljoen keer de massa van de Zon. De botsing zou ongeveer 50 miljoen jaar moeten duren, en het hete gas zou nog tientallen tot honderden miljoenen jaren moeten blijven gloeien.