How big is Paardenkopnevel?

De Paardenkopnevel is een donkere wolk van koud gas en stof in het sterrenbeeld Orion, met ruwweg de vorm van een paardenkop. Hij is ongeveer 2,6 lichtjaar lang, oftewel ongeveer 25 biljoen kilometer, en ligt op ongeveer 1.300 lichtjaar van de Aarde. Een lichtjaar is de afstand die licht in één jaar aflegt, ongeveer 9,46 biljoen kilometer.

Grootte

De Paardenkop is een zuil van dicht gas en stof die uitsteekt uit een veel grotere donkere wolk, aan de rand van een gebied met gloeiend waterstofgas. Hij ziet er donker uit omdat hij het licht van dat gloeiende gas erachter blokkeert. Een studie uit 2009 naar stervorming in de nevel geeft de lengte als ongeveer 0,8 parsec, waarbij een parsec ongeveer 3,26 lichtjaar is. Dat is ongeveer 2,6 lichtjaar.

Andere studies hebben onderdelen van de nevel gemeten. De smalle hals die de kop met de grotere wolk verbindt, is ongeveer 0,15–0,30 parsec breed, oftewel ongeveer een half tot één lichtjaar. Net als elke wolk heeft de Paardenkop geen scherpe rand, dus deze afmetingen zijn bij benadering.

De afstand van de nevel is afgeleid van de ster die de nevel verlicht, Sigma Orionis, waarvan de afstand is gemeten op ongeveer 388 parsec, oftewel ongeveer 1.260 lichtjaar. De Europese ruimtevaartorganisatie ESA geeft de afstand van de Paardenkop als ongeveer 1.300 lichtjaar.

Groottevergelijkingen

De Paardenkop is ongeveer vier vijfde van een parsec lang.
Hij is ongeveer drie vijfde zo lang als de afstand van de Zon tot Proxima Centauri, die ongeveer 4,2 lichtjaar is.
Aan de hemel gezien staat Sigma Orionis op ongeveer 4 parsec (13 lichtjaar) van de Paardenkop, ongeveer vijf keer de lengte van de nevel.
Als de Zon werd verkleind tot de grootte van een basketbal, zou de Paardenkop ongeveer 4.300 kilometer lang zijn, iets langer dan de Maan breed is.

Een zuil die wordt weggesleten

Sigma Orionis is een jong systeem van vijf sterren. Zijn licht doet de slierten gas langs de bovenrand van de Paardenkop oplichten, en zijn straling slijt de wolk langzaam weg. De gaswolken die de Paardenkop ooit omringden, zijn al weggeruimd. De top van de zuil is iets dichter dan de omgeving en schermt het materiaal erachter af. Zo is de zuilvorm ontstaan.

Astronomen noemen zulke zuilen “olifantsslurven”, en ze komen veel voor aan de randen van wolken van gloeiend gas. Ze blijven niet lang bestaan. Van de Paardenkop wordt verwacht dat hij nog ongeveer vijf miljoen jaar blijft bestaan voordat hij uiteenvalt. In 2024 maakte de James Webb-ruimtetelescoop de scherpste infraroodbeelden ervan tot dan toe, waarop fijne structuur langs de verlichte rand te zien is.

Een beroemd doelwit

De vorm van de Paardenkop werd aan het einde van de 19e eeuw voor het eerst opgemerkt op een fotografische plaat. Hij ligt vlak bij Alnitak, de oostelijkste van de drie sterren in de Gordel van Orion, iets ten zuiden van die ster. Amateurastronomen gebruiken hem als test van hun vaardigheid, omdat hij een van de moeilijkere objecten is om te zien door een amateurtelescoop. In 2000 stemden meer dan 5.000 mensen online om hem te kiezen als doelwit voor de Hubble-ruimtetelescoop.