70 petameter!
De Bellennevel is een ronde schil van gloeiend gas die door een hete, zware ster de ruimte in is geblazen. De nevel ligt op ongeveer 9.000 lichtjaar van de Aarde in het sterrenbeeld Cassiopeia. De bel is ongeveer 7,5 lichtjaar breed, oftewel ongeveer 70 biljoen kilometer. Een lichtjaar is de afstand die licht in één jaar aflegt, ongeveer 9,46 biljoen kilometer.
De bel lijkt aan de hemel bijna perfect rond en is ongeveer 3 boogminuten breed, waarbij een boogminuut 1/60 van een graad is. De werkelijke breedte hangt af van de afstand.
Een studie uit 2019 nam de afstand tot de ster van de nevel over van het ruimtevaartuig Gaia: ongeveer 2.700 parsec. Daaruit volgde een diameter van 2,3 parsec, plus of min 0,2. Een parsec is ongeveer 3,26 lichtjaar, dus de bel is ongeveer 7,5 lichtjaar breed.
Een latere datarelease van Gaia plaatst de ster iets verder weg, op ongeveer 2.800 parsec of 9.200 lichtjaar, waardoor de bel ongeveer 8 lichtjaar breed zou zijn. Eerdere beschrijvingen van NASA en het Europees Ruimteagentschap gaven kleinere afstanden, tussen 7.000 en 8.000 lichtjaar. De beschrijvingen noemden breedtes tussen 6 en 10 lichtjaar.
De ster, BD+60°2522 genoemd, is jong, zeer helder en zwaar, van het soort dat astronomen het O-type noemen. Een studie uit 2020 schatte dat de ster ongeveer 27 keer de massa van de Zon heeft. Het gas aan het oppervlak van de ster is zo heet dat het als sterrenwind de ruimte in stroomt. Dezelfde studie mat de snelheid van de wind op ongeveer 2.000 kilometer per seconde, oftewel ongeveer 7 miljoen kilometer per uur.
De wind veegt het koude gas voor zich uit bijeen, zoals een sneeuwploeg sneeuw opstapelt, en dat bijeengeveegde gas vormt de buitenrand van de bel. De ster staat niet in het midden. Een verklaring is dat de schil aan één kant op dichter koud gas stuit. De ster is ongeveer vier miljoen jaar oud en zal over 10–20 miljoen jaar waarschijnlijk exploderen als supernova, de explosie van een zware ster.
William Herschel ontdekte de Bellennevel in november 1787. De nevel is aan de hemel zo groot dat de eerste beelden van de Hubble-ruimtetelescoop er maar delen van lieten zien. In 2016 combineerde Hubble, ter gelegenheid van 26 jaar in een baan om de Aarde, vier beelden om de hele bel voor het eerst op één foto te tonen.