110 pikometroj!
Hidrogena atomo estas la plej simpla atomo: unu elektrono, tenata de unu protono. Ĝia diametro, mezurita kiel duoblo de la radiuso de Bohr, estas ĉirkaŭ 0,11 nanometroj, tio estas 110 pikometroj. Nanometro estas miliardono de metro, kaj pikometro estas milono de nanometro.
Atomo ne havas malmolan randon. Ĝia elektrono ne sekvas fiksan vojon kiel planedo. Kvantuma fiziko anstataŭe priskribas ĝin kiel nubon de probablo: la elektrono plej probable troviĝas je unu certa distanco de la kerno, kaj malpli probable pli for. Kemiistoj do difinas la grandon de atomo per pluraj manieroj, kaj ĉiu donas alian nombron.
La nombro montrata ĉi tie estas la duobla radiuso de Bohr. La radiuso de Bohr, 52,9 pikometroj, estas la distanco de la protono, ĉe kiu la elektrono plej probable troviĝas. Duoble tio estas 106 pikometroj, kio rondigite donas 110. La nomo honoras Niels Bohr, kies modelo de la atomo de 1913 metis la elektronon en cirklan orbiton kun ĝuste tia radiuso.
Aliaj difinoj donas aliajn grandojn. Du hidrogenaj atomoj kunigitaj en molekulon havas centrojn, kiuj distas unu de la alia je 74 pikometroj. Alia mezuro, la radiuso de van der Waals, baziĝas sur tio, kiom proksime du apartaj atomoj povas veni, antaŭ ol ili repuŝas unu la alian. Laŭ tiu mezuro hidrogena atomo havas diametron de ĉirkaŭ 220–240 pikometroj.
Hidrogeno estas la plej abunda elemento en la universo. Ĉirkaŭ 75 % de la maso de la Suno estas hidrogeno. Ĉe la altaj temperaturoj de la Suno hidrogenaj kernoj kunfandiĝas por formi heliumon, liberigante grandegajn kvantojn da energio. Sur la Tero la plej granda parto de la hidrogeno troviĝas en akvo.
Atomoj de la sama elemento kun malsamaj nombroj da neŭtronoj nomiĝas izotopoj. En pli ol 99,97 % de la hidrogenaj atomoj sur la Tero la kerno estas sola protono sen neŭtronoj. En 1931 Harold Urey kaj liaj kolegoj ĉe la Universitato Kolumbio detektis pli maloftan formon, deŭterion, kun ĉirkaŭ duobla maso.
Tria formo, tritio, havas du neŭtronojn krom sia protono. Ĝi estas radioaktiva, kaj duono de iu ajn provaĵo disfalas ĉiujn 12,3 jarojn. Tritio formiĝas nature alte en la atmosfero, kiam kosmaj radioj frapas molekulojn de nitrogeno en la aero.