Bir su molekülü, suyun en küçük birimidir: iki hidrojen atomuna bağlı bir oksijen atomu, H₂O şeklinde yazılır. Bir molekülün komşuları arasında kapladığı yer olarak ölçüldüğünde yaklaşık 0,28 nanometre (280 pikometre) genişliğindedir. Bir nanometre bir metrenin milyarda biridir, bir pikometre ise bir nanometrenin binde biridir.

Boyut

Bir molekülün sert bir dış yüzeyi yoktur. Elektronları, yavaş yavaş incelen bir bulut oluşturur; bu yüzden molekülün büyüklüğü nasıl ölçüldüğüne bağlıdır.

Üç atomunun merkezleri birbirine yakındır. Her hidrojen atomu oksijen atomundan yaklaşık 0,096 nanometre uzaktadır ve iki bağ yaklaşık 104,5 derecelik bir açıyla birleşir. Bu açı moleküle bükülmüş bir şekil verir; iki hidrojen atomu yaklaşık 0,15 nanometre arayla durur.

Elektron bulutu atomların merkezlerinin ötesine uzanır, bu yüzden her molekül bundan daha fazla yer kaplar. Bilim insanları bir molekülün büyüklüğünü çoğunlukla su moleküllerinin birbirine ne kadar yakın dizildiğinden tahmin eder. Sıvı suda X ışını ölçümlerine göre komşu moleküllerin merkezleri 0,280 nanometre arayla durur. Bir litre suya kaç molekül sığdığına dayanan bir ders kitabı tahmini ise kabaca 0,3 nanometre verir.

Boyut karşılaştırmaları

Yan yana dizilen yaklaşık 290.000–360.000 su molekülü, bir insan saçının kalınlığını baştan başa kaplardı; saç 0,08–0,1 milimetre kalınlığındadır.
Bir su molekülü bir tenis topu büyüklüğüne büyütülse, 0,1 milimetre kalınlığındaki bir insan saçı yaklaşık 24 kilometre kalınlığında olurdu.
En büyük atomlardan biri olan bir sezyum atomu yaklaşık 0,5 nanometre genişliğindedir; bu, bir su molekülünün genişliğinin iki katından biraz daha azdır.

Su molekülleri neden birbirine tutunur

Oksijen, paylaşılan elektronları hidrojenden daha güçlü çeker. Bu yüzden bir su molekülündeki elektronlar oksijen atomunun yakınında daha çok vakit geçirir. Bu da oksijen ucuna hafif bir negatif yük, hidrojen uçlarına hafif bir pozitif yük verir. Yükleri bu biçimde ayrılmış bir moleküle polar denir.

Zıt yükler birbirini çeker; bu yüzden her su molekülü komşularını kendine çeker. Bu çekimlere hidrojen bağı denir. Hidrojen bağları, sıvının yüzeyinde su moleküllerini bir arada tutar ve suya yüzey gerilimini verir. Su, kuru bir yüzeyde düz yayılmak yerine bu yüzden damlalar oluşturur.

Su hücrelere nasıl girer

Su, birçok hücreyi çevreleyen zarlardan akuaporin denen protein kanalları aracılığıyla hızla geçer. Peter Agre ve meslektaşları ilkini insan alyuvarlarının zarında tespit etti; her alyuvar bunlardan yaklaşık 200.000 tane taşır. Agre, su kanallarının keşfi nedeniyle 2003 Nobel Kimya Ödülü’nü paylaştı.

En dar yerinde kanal 0,28 nanometre genişliğindedir; bu, yaklaşık tek bir su molekülü büyüklüğündedir. Bu yüzden su molekülleri kanaldan tek sıra hâlinde geçer; her kanaldan saniyede yaklaşık 3 milyar molekül geçer. Dar açıklık ve içindeki elektrik yükü, bir sıvıyı asidik yapan yüklü parçacıklar olan protonları geri çevirir. Böbreklerde akuaporinler, kandan süzülen suyun yüzde 99’unun geri alınmasına yardım eder.

Kaynaklar

Experimental data for H2O (Water). NIST Computational Chemistry Comparison and Benchmark Database.
Benchmark oxygen-oxygen pair-distribution function of ambient water from x-ray diffraction measurements with a wide Q-range. Skinner et al., Journal of Chemical Physics, 2013.
How big are biochemical nuts and bolts?. In Cell Biology by the Numbers, by Ron Milo and Rob Phillips. Garland Science, 2015.
Inhibitors of Mammalian Aquaporin Water Channels. Abir-Awan et al., International Journal of Molecular Sciences, 2019.
Aquaporin Water Channels. Nobel Lecture by Peter Agre, Nobel Foundation, 2003.
The Nobel Prize in Chemistry 2003. Nobel Prize Outreach.
Cesium. PubChem, National Library of Medicine.
Water. In Biology 2e. OpenStax, 2018.
Just How Small Is "Nano"?. National Nanotechnology Initiative.
Rules of Tennis 2026. International Tennis Federation, 2026.

Report a Problem

for Su Molekülü