460 eksametre!
Sombrero Gökadası, Başak takımyıldızında yer alan büyük bir gökadadır ve Dünya’dan yaklaşık 31 milyon ışık yılı uzaklıktadır. NASA ve ESA, genişliğini yaklaşık 50.000 ışık yılı olarak veriyor. Bir ışık yılı, ışığın bir yılda kat ettiği uzaklıktır; yaklaşık 9,46 trilyon kilometredir. Neredeyse tam yandan görülen gökadanın parlak, şişkin merkezi ve koyu toz şeritleri ona geniş kenarlı bir şapka görünümü verir; adı da buradan gelir.
ESA’nın Hubble Uzay Teleskobu görüntülerine ilişkin açıklaması gökadanın 50.000 ışık yılı genişliğinde olduğunu söylüyor; NASA’nın Chandra X-ışını Merkezi de aynı rakamı veriyor. Dünya, gökadayı disk düzleminin 6 derece üstünden görür; bu yüzden gökada neredeyse yandan görünür.
Her gökada gibi Sombrero’nun da keskin bir kenarı yoktur ve daha sönük ışık çok daha uzağa ulaşır. Spitzer Uzay Teleskobu’nun kızılötesi görüntüleri, diskin yaşlı yıldızlardan oluşan, çok daha büyük, kabaca yuvarlak bir bulutla sarıldığını gösteriyor. Gökadaları çok sönük bir parlaklık düzeyine kadar ölçen Güncellenmiş Yakın Gökada Kataloğu, genişliğini yaklaşık 100.000 ışık yılı olarak verir. Chandra’nın X-ışınlarıyla gördüğü sıcak gaz, merkezden 60.000 ışık yılından fazla uzağa ulaşır.
Uzaklık 2016’da Hubble Uzay Teleskobu kullanılarak ölçüldü. Bir gökadadaki en parlak kızıl dev yıldızların hepsi yaklaşık aynı gerçek parlaklığa ulaşır; bu yüzden ne kadar parlak göründükleri, ne kadar uzakta olduklarını ortaya koyar. Bu yöntemle Sombrero yaklaşık 31 milyon ışık yılı uzaktadır. Önceki tahminler yaklaşık 20 milyon ile 70 milyon ışık yılı arasında değişiyordu.
Gökbilimciler Sombrero’yu önce, sıradan ışıkta görülen gaz, toz ve yıldızlardan oluşan disk nedeniyle çok büyük bir merkezi şişkinliğe sahip sarmal gökada olarak sınıflandırdı. Yaşlı yıldızlardan oluşan, çok daha büyük, kabaca yuvarlak bir bulutun kızılötesi görüntüsü ise 2012’deki bir çalışmanın gökadayı bunun yerine eliptik gökada olarak sınıflandırmasına yol açtı. Bu çalışma, gökadanın diskini oluşturan malzemenin gökadanın dışından çekildiğini öne sürdü. Sınıflandırma hâlâ tartışılıyor ve NASA’nın Hubble sayfaları Sombrero’yu sarmal olarak tanımlıyor.
2024’te James Webb Uzay Teleskobu, gökadanın tozu gösteren orta kızılötesi ışıktaki fotoğrafını çekti. Bu görüntüde, sıradan fotoğraflarda görülen parlak çekirdek ışık saçmıyor; dıştaki toz halkasında ise yeni yıldızların oluştuğu yerler olabilecek topaklar görülüyor. Yine de Sombrero yılda bir Güneş kütlesinden daha az yeni yıldız oluşturur; Samanyolu ise yaklaşık iki Güneş kütlesi kadar oluşturur.
Sombrero’nun merkezinde, Güneş’in kütlesinin yaklaşık 9 milyar katı kütleye sahip süper kütleli bir kara delik vardır. Kara delik çevresinden maddeyi yalnızca yavaş çeker ve küçük, parlak bir jet fırlatır. Gökadanın tamamının kütlesi Güneş’in kütlesinin yaklaşık 800 milyar katıdır; bu, onu Başak Gökada Kümesi’ndeki en kütleli nesnelerden biri yapar.
Fransız gökbilimci Pierre Méchain gökadayı 1781’de keşfetti. Teleskop olmadan görülemeyecek kadar sönüktür, ama küçük bir teleskopla, en kolay da mayıs ayında görülür. Messier 104 veya M104 olarak da bilinir.