How big is Russell’ın Çaydanlığı?

Russell’ın Çaydanlığı, filozof Bertrand Russell’ın 1952’de kanıt üzerine bir noktayı vurgulamak için anlattığı hayali bir demliktir. Russell, Güneş’in çevresinde, Dünya ile Mars arasında bir yerde dönen porselen bir demlik düşündü. Ona hiç boyut vermedi; bu yüzden yukarıda gösterilen 25 santimetre, evde kullanılan bir demlik için varsayılmış bir boyuttur. Ölçü, emzik ucundan kulpun arkasına kadar alınır.

Boyut

Demlik hayali olduğu için ölçülecek gerçek bir boyutu yoktur. Russell’ın yazısı onu yalnızca porselen bir demlik olarak, Güneş’in çevresinde eliptik bir yörüngede ve “en güçlü teleskoplarımızla bile görülemeyecek kadar küçük” biçiminde tanımlar. Her boyut bir seçimdir ve bu site, demlik resminin genişliğini kullanır.

Russell’ın seçtiği uzay, demlikle kıyaslandığında çok büyüktür. Dünya ile Mars’ın yörüngeleri ortalama olarak birbirinden yaklaşık 78 milyon kilometre uzaklıktadır.

Boyut karşılaştırmaları

25 santimetre genişliğindeki demlik, bu sitedeki bir sonraki daha küçük nesne olan basketbol topu ile yaklaşık aynı genişliktedir.
1,7 metre boyunda bir insan, üst üste konmuş yaklaşık yedi demliğin yüksekliği kadardır.
Yan yana dizilen yaklaşık 51 milyon demlik, Dünya’nın genişliğini baştan başa kaplardı.
Dünya ile Mars’ın yörüngeleri arasındaki aralığı kaplamak için yaklaşık 310 milyar demlik gerekirdi.
78 milyon kilometre uzaktan bakıldığında demlik, yaklaşık 31.000 kilometre uzaktan görülen bir insan saçı kadar küçük görünürdü. Saçın görüldüğü bu uzaklık, Dünya’nın genişliğinin iki buçuk katıdır.

Russell’ın savı

Bertrand Russell (1872–1970), mantık ve matematikte öncü çalışmalar yapmış İngiliz bir filozoftu ve 1950’de Nobel Edebiyat Ödülü’nü kazandı. 1952’de Londra’da çıkan bir dergi olan Illustrated, ondan Tanrı’nın var olup olmadığı üzerine bir makale istedi. Russell yazıyı yazdı, ama dergi onu hiç basmadı. Yazı ilk kez 1997’de, toplu yazılarının yer aldığı bir ciltte yayımlandı.

Demlik, kimin neyi kanıtlaması gerektiğiyle ilgili bir bölümde geçer. Russell, bir iddiayı kanıtlama yükümlülüğünün iddiayı ortaya atana ait olduğunu, ona şüpheyle bakana ait olmadığını savundu. Kimse onun demliğinin var olmadığını kanıtlayamazdı, çünkü demlik görülemezdi; ama bu, demliğe inanmak için bir neden olmazdı.

Russell sonra demliğin eski kitaplarda anlatıldığını ve her hafta kutsal bir gerçek olarak öğretildiğini düşündü. O durumda, diye yazdı, demlikten şüphe etmek tuhaf görünmeye başlardı. Bu karşılaştırmayı, bir inancın makul olması için çok sayıda insanın ona inanmasının yetmediğini savunmak için kullandı.