5 santimetre!
Kibrit çöpü, genellikle ahşaptan yapılmış, ucunda sürtüldüğünde alev alan kimyasallardan oluşan bir baş taşıyan ince bir çubuktur. Bu sitedeki kibrit, başının ucundan çöpün sonuna kadar 5 santimetre uzunluğundadır. Kibrit standartları kesin bir uzunluk değil, asgari bir uzunluk belirler: iki bölgesel standart, kutu kibritlerin en az yaklaşık 4 santimetre uzunluğunda olmasını şart koşar.
Kibrit standartları çöpü, yani kibrit gövdesini tanımlar. Doğu Afrika Topluluğu’nun ve Karayip Topluluğu’nun (CARICOM) güvenlik kibriti standartlarının ikisi de kutu kibritlerin en az 40 milimetre uzunluğunda olmasını şart koşar. Çöpün hem genişliği hem kalınlığı en az 1,9 milimetre olmalıdır. Aynı kutudaki kibritlerin uzunlukları birbirinden 2 milimetreden fazla farklı olamaz.
Katlanmış karton bir kapağın içinde sıralar hâlinde duran defter kibritlerin kendi kuralı vardır. Her kibrit en az 35 milimetre uzunluğunda olmalıdır; koparıldığı ortak tabanı da sayılırsa en az 45 milimetre. Standartlar bir üst sınır koymaz; bu sitedeki 5 santimetre uzunluğundaki kibrit ise iki alt sınırı da karşılar.
İki ana kibrit türü vardır. Her yüzeyde yanan kibrit, neredeyse her yüzeye sürtüldüğünde alev alır. Güvenlik kibriti ise yalnızca kutusunun ya da defterinin dış yüzündeki özel şeride sürtüldüğünde yanar.
Güvenlik kibriti, ateş çıkaran kimyasallarını baş ile şerit arasında paylaştırır. Başta, diğer maddelerin yanı sıra potasyum klorat ve kükürt bulunur. Sürtme şeridinde ise kırmızı fosfor ile antimon sülfür bulunur. Kibrit, başı bu şeride sürtülmedikçe kolay yanmayacak biçimde tasarlanmıştır.
Standartlar, kibritin hemen yandığını, düzgün yandığını ve güvenle söndüğünü denetler. Karayip standardına göre alevin yüksekliği en az 10 milimetreye ulaşmalı ve alev en az 10 saniye yanmalıdır; 40 milimetreden kısa kibritlerde bu süre 6 saniyedir. Alev, baştan çöpün en az üçte biri boyunca yayılmalıdır. Başların en fazla yüzde 5’i patlayabilir ya da sıcak kül düşürebilir.
Kutu kibriti çöpleri, alev söndükten sonra kor hâlinde kalmasınlar diye kimyasallara batırılır. Bir çöp en fazla 3 saniye kor hâlinde kalabilir.
İngiltere’nin Stockton-on-Tees kentinde eczacı olan John Walker, sürtülerek yanan ilk kullanışlı kibritleri yaptı. Günlük satış defteri, bu kibritlerin ilk satışının 7 Nisan 1827’de veresiye yapıldığını kaydeder. Müşteri, Bay Hixon adlı biriydi; Walker’ın “Friction Lights” adını verdiği kibritlerden 100 tane ve bunları saklamak için bir teneke kutu satın aldı.