Atbaşı Bulutsusu, Avcı takımyıldızında yer alan, kabaca bir at başı şeklindeki soğuk gaz ve tozdan oluşmuş karanlık bir buluttur. Uzunluğu yaklaşık 2,6 ışık yılı, yani yaklaşık 25 trilyon kilometredir ve Dünya’dan yaklaşık 1.300 ışık yılı uzaklıktadır. Bir ışık yılı, ışığın bir yılda kat ettiği uzaklıktır ve yaklaşık 9,46 trilyon kilometredir.

Boyut

Atbaşı, çok daha büyük bir karanlık bulutun içinden çıkıntı yapan yoğun bir gaz ve toz sütunudur. Parlayan hidrojen gazı bölgesinin kenarında yer alır. Arkasındaki parlayan gazın ışığını engellediği için karanlık görünür. Bulutsudaki yıldız oluşumunu inceleyen 2009 tarihli bir çalışma, uzunluğunu kabaca 0,8 parsek olarak veriyor. Parsek, yaklaşık 3,26 ışık yılıdır. Bu da yaklaşık 2,6 ışık yılı eder.

Başka çalışmalar bulutsunun bölümlerini ölçmüştür. Başı daha büyük buluta bağlayan dar boyun yaklaşık 0,15–0,30 parsek, yani yaklaşık yarım ışık yılı ile bir ışık yılı genişliğindedir. Her bulut gibi Atbaşı’nın da keskin bir kenarı yoktur. Bu yüzden bu büyüklükler yaklaşık değerlerdir.

Bulutsunun uzaklığı, onu aydınlatan yıldızdan, yani Sigma Orionis’ten çıkarılır. Bu yıldızın uzaklığı yaklaşık 388 parsek, yani yaklaşık 1.260 ışık yılı olarak ölçülmüştür. Avrupa Uzay Ajansı, Atbaşı’nın uzaklığını kabaca 1.300 ışık yılı olarak veriyor.

Boyut karşılaştırmaları

Atbaşı, bir parsekin yaklaşık beşte dördü kadar uzundur.
Uzunluğu, Güneş’ten Proxima Centauri’ye uzaklığın yaklaşık beşte üçü kadardır. Bu uzaklık yaklaşık 4,2 ışık yılıdır.
Gökyüzünde görüldüğü haliyle, Sigma Orionis ile Atbaşı arasındaki uzaklık yaklaşık 4 parsektir (13 ışık yılı). Bu, bulutsunun uzunluğunun yaklaşık beş katıdır.
Güneş, bir basketbol topu büyüklüğüne küçültülse, Atbaşı yaklaşık 4.300 kilometre uzunluğunda olurdu. Bu, Ay’ın çapından biraz daha uzundur.

Aşınan bir sütun

Sigma Orionis, beş yıldızdan oluşan genç bir sistemdir. Işığı, Atbaşı’nın üst kenarındaki ince gaz kıvrımlarını görünür kılar. Yaydığı radyasyon ise bulutu yavaş yavaş aşındırır. Atbaşı’nı bir zamanlar çevreleyen gaz bulutları çoktan dağılmıştır. Sütunun ucu çevresinden biraz daha yoğundur ve arkasındaki maddeyi gölgeler. Sütun şekli böyle oluşmuştur.

Gökbilimciler bunun gibi sütunlara “fil hortumu” der. Bunlar parlayan gaz bulutlarının kenarlarında yaygındır. Kalıcı değildirler. Atbaşı’nın dağılmadan önce yaklaşık beş milyon yıl daha dayanması bekleniyor. 2024’te James Webb Uzay Teleskobu, bulutsunun şimdiye kadarki en keskin kızılötesi görüntülerini çekti. Bu görüntüler, aydınlanan kenarı boyunca ince yapıyı ortaya koydu.

Ünlü bir hedef

Atbaşı’nın şekli ilk kez 1800’lerin sonlarında bir fotoğraf plakasında fark edildi. Avcı’nın Kuşağı’ndaki üç yıldızın en doğudakisi olan Alnitak’a yakındır ve onun biraz güneyinde yer alır. Amatör gökbilimciler onu bir beceri sınavı olarak kullanır, çünkü amatör teleskopla görülmesi daha zor nesnelerden biridir. 2000’de 5.000’den fazla kişi internette oy vererek onu Hubble Uzay Teleskobu için hedef seçti.

Kaynaklar

An Infrared Census of Star Formation in the Horsehead Nebula. Bowler et al., The Astronomical Journal, 2009.
Velocity field and star formation in the Horsehead nebula. Hily-Blant et al., Astronomy & Astrophysics, 2005.
Magnetic fields in the Horsehead Nebula. Hwang et al., The Astronomical Journal, 2023.
VLT Images the Horsehead Nebula. European Southern Observatory, 2002.
Eleven years in orbit: Hubble observes the popular Horsehead nebula. ESA/Hubble, 2001.
Hubble Sees a Horsehead of a Different Color. NASA, 2013.
Webb captures iconic Horsehead Nebula in unprecedented detail. ESA/Webb, 2024.
Euclid's view of the Horsehead Nebula. European Space Agency, 2023.
Measuring the Universe. International Astronomical Union.
The Nearest Neighbor Star. NASA Goddard Space Flight Center, Imagine the Universe, 2020.
Sun Fact Sheet. NASA, 2024.
Moon Fact Sheet. NASA, 2024.
Official Basketball Rules 2026: Basketball Equipment. FIBA, 2026.

Report a Problem

for Atbaşı Bulutsusu