Ev tozu akarı, insanların evlerindeki tozda yaşayan, sekiz bacaklı küçük bir hayvandır. Yetişkin bir akar yaklaşık 0,3 milimetre uzunluğundadır; yetişkinlerin uzunluğu yaklaşık 0,2 ile 0,4 milimetre arasında değişir; yetişkin akarlar çıplak gözle güçlükle görülebilecek kadar büyüktür. Akarlar ile keneler, örümcekleri de içeren sekiz bacaklı hayvan grubu olan örümceksilerdendir.

Boyut

ABD’nin ılıman bölgelerindeki evlerde en yaygın iki tür şunlardır: Amerikan ev tozu akarı, Dermatophagoides farinae, ve Avrupa ev tozu akarı, Dermatophagoides pteronyssinus. Alerji doktorlarına yönelik 2013 tarihli bir kılavuz, yetişkinlerin gövdesini oval, krem rengi ile saydam beyaz arasında bir renkte ve 0,2–0,4 milimetre ölçüsünde olarak tanımlıyor.

Florida Üniversitesi’nin bir kılavuzu daha büyük bir değer veriyor: hem dişiler hem erkekler için yaklaşık 0,42 milimetre uzunluk. Dişiler daha geniştir; gövde genişlikleri yaklaşık 0,32 milimetredir, erkeklerde ise yaklaşık 0,25 milimetre. Burada gösterilen 0,3 milimetrelik büyüklük, ilk kılavuzun verdiği aralığın ortasındadır.

Boyut karşılaştırmaları

Bir toz akarı, bir insan saçının kalınlığının yaklaşık üç katı uzunluğundadır.
Uç uca dizilen yaklaşık üç toz akarı, metrik cetvelin en küçük işareti olan 1 milimetreyi baştan başa kaplardı.
Bir toz akarı, yaklaşık 0,2 milimetre uzunluğundaki büyük bir türe ait bir terliksi hayvanın yaklaşık bir buçuk katı uzunluğundadır.
Bir akarın dışkı taneleri 20–40 mikrometre çapındadır; dolayısıyla akar, bunlardan birinin yaklaşık 8–15 katı uzunluğundadır. Bir mikrometre, bir milimetrenin binde biridir.
Bir toz akarı 1,7 metre boyunda bir insan kadar uzun olsa, dışkı taneleri 11–23 santimetre çapında olurdu. En büyüğü yaklaşık bir basketbol topu büyüklüğünde olurdu.

Toz akarları nasıl yaşar

Toz akarları, insanların ve evcil hayvanların dökülen deri parçacıklarıyla, bunların üzerinde gelişen mantarlar, mayalar ve bakterilerle beslenir. Gözleri yoktur ama ışıktan kaçarlar; bu yüzden yastıkların, yatakların ve halıların derinlerinde yaşarlar. Bir gram ev tozunda binlerce akar bulunabilir.

Bir akarın vücudunun ağırlıkça yaklaşık yüzde 75’i sudur ve akarlar su içmez. Bunun yerine havadaki su buharını emerler; bu ancak bağıl nem en az yaklaşık yüzde 65 olduğunda işe yarar. Bağıl nem, havadaki su buharını, havanın tutabileceği en yüksek miktarla karşılaştırır. Akarlar yüzde 75–80 nemde ve 25–30 santigrat derecede en iyi gelişir.

Akar, yumurtadan altı bacaklı bir larva olarak çıkar, sonra yetişkin olmadan önce sekiz bacaklı iki evreden geçer. Yetişkinler yaklaşık 4–6 hafta yaşar. Dişi günde bir ya da iki yumurta bırakır; ömrü boyunca 50–80 yumurta bırakır.

Toz akarları ve alerjiler

Alerji uzmanları, 1967’den beri toz akarlarını ev tozundaki başlıca alerjen kaynağı olarak kabul ediyor. Alerjen, alerjik tepkiye yol açan bir maddedir. Akar alerjenlerinin çoğu dışkıdadır; dışkı, akarın bağırsağından gelen sindirim enzimlerini taşır. Her akar günde yaklaşık 20 dışkı tanesi üretir.

Biri yatak yaptığında ya da halının üzerinde yürüdüğünde dışkı taneleri havaya kalkar ve 20–30 dakika sonra yeniden çökmeden önce solunabilir. Solunan dışkı taneleri astımı, akıntılı ya da tıkalı burnu ve atopik dermatit denen kaşıntılı bir deri döküntüsünü tetikleyebilir. Alerji doktorları, akar nüfuslarının büyümesini yavaşlatmak için evdeki bağıl nemi yüzde 35–50 aralığında tutmayı öneriyor.

Kaynaklar

Environmental assessment and exposure control of dust mites: a practice parameter. Portnoy et al., Annals of Allergy, Asthma and Immunology, 2013.
House Dust Mites, Dermatophagoides spp.. Denmark and Cromroy, University of Florida IFAS Extension, 1998.
Just How Small Is "Nano"?. National Nanotechnology Coordination Office.
Integrative Neuroscience of Paramecium, a "Swimming Neuron". Brette, eNeuro, 2021.
Official Basketball Rules 2026: Basketball Equipment. FIBA, 2026.

Report a Problem

for Toz Akarı