NGC 6826 olarak da bilinen Pırıldak Bulutsusu, Kuğu takımyıldızında ölmekte olan bir yıldızın savurduğu, parlayan bir gaz kabuğudur. Parlak dış kabuğu yaklaşık 5–6 trilyon kilometre genişliğinde, yani yarım ışık yılından biraz fazla; ışık yılı ise ışığın bir yılda kat ettiği uzaklıktır. Bulutsu adını, küçük bir teleskopta kaybolup yeniden ortaya çıkıyormuş gibi görünmesinden alır.

Boyut

NGC 6826 bir gezegenimsi bulutsudur: Güneş benzeri bir yıldızın ömrünün sonuna doğru savrulan dış katmanları, geride kalan küçük ve sıcak çekirdeğin çevresinde parlar. 18. yüzyılda gökbilimciler bu bulutlara gezegenimsi bulutsu adını verdi, çünkü küçük teleskoplarda Uranüs gibi uzak gezegenlere benzer biçimde yuvarlak görünüyorlardı.

Hubble Uzay Teleskobu’nun görüntüleri, yaklaşık 31 × 27 yay saniyelik bir dış kabuğun içinde yaklaşık 19 × 10 yay saniyelik parlak bir iç kenar gösteriyor. Bir yay saniyesi, bir derecenin 3.600’de biridir. Çok daha sönük bir gaz halesi yıldızdan yaklaşık 130 yay saniye uzağa kadar uzanır.

Bu açıları uzunluğa çevirmek için bulutsunun uzaklığını bilmek gerekir. 2021’de incelenen Gaia Uzay Teleskobu ölçümleri bulutsuyu yaklaşık 4.200 ışık yılı uzağa yerleştirdi; bu değer yaklaşık yüzde 5 fazla ya da eksik olabilir. Bu uzaklıkta dış kabuk yaklaşık 5,9 × 5,1 trilyon kilometre olur. Uzaklığa ilişkin diğer tahminler yaklaşık 2.200 ile 6.800 ışık yılı arasında değişiyor; bu yüzden onlara dayanan büyüklükler de farklıdır.

Boyut karşılaştırmaları

Dış kabuk, Dünya’dan Güneş’e olan ortalama uzaklığın yaklaşık 37.000 katıdır.
Dış kabuğun bir ucundan öbür ucuna, Neptün’ün Güneş’in çevresindeki yörüngesinden yan yana yaklaşık 600 tane sığardı.
Dış kabuk, bu sitedeki bir sonraki daha küçük nesne olan Proxima Centauri’den Alpha Centauri A’ya olan uzaklığın yaklaşık üç katıdır.
Göz kırpıyormuş gibi görünen bir başka gezegenimsi bulutsu olan NGC 2392, Pırıldak Bulutsusu’nun yaklaşık iki katı genişliğindedir.
Bulutsu bir basketbol topunun genişliğine küçültülse, Dünya’nın Güneş’in çevresindeki tüm yörüngesi yaklaşık 13 mikrometre genişliğinde olurdu; bu, bir insan saçının kalınlığının yaklaşık yedide biridir. Bir mikrometre, milimetrenin binde biridir.

Neden göz kırpıyormuş gibi görünür

NGC 6826’ya küçük bir teleskopla doğrudan bakıldığında çoğu gözlemci yalnızca parlak merkez yıldızını görür. Bakışı biraz yana kaydırmak daha sönük bulutsuyu görünür kılar; yıldıza geri bakınca bulutsu yeniden silinir. Bu etki ona Göz Kırpan Gezegenimsi adını kazandırdı. Bulutsunun kendisi değişmez: göz kırpma, bakış biçiminden doğan bir yanılsamadır.

William Herschel bulutsuyu 1793’te keşfetti. Bulutsu en iyi Kuzey Yarımküre’den yaz gecelerinde görülür.

İki yanda kırmızı düğümler

Hubble’ın görüntüleri, bulutsunun karşılıklı iki yanında iki kırmızı leke gösteriyor. Gökbilimciler bunlara FLIER diyor; bu ad, İngilizce “fast low-ionization emission regions” (hızlı düşük iyonlaşmalı yayma bölgeleri) ifadesinin kısaltmasıdır. Bunlar azot bakımından zengin, genç yapılardır; elektrik yüklü atomlar buralarda ses hızından daha hızlı dışarı doğru akar. Hubble, gökbilimcilerin bu yapıların nasıl oluştuğunu öğrenmesine yardım etmek için onları Ocak 1996’da fotoğrafladı.

Kaynaklar

Caldwell 15. NASA, 2025.
Caldwell 39. NASA, 2026.
HST/WFPC2 imaging analysis and Cloudy modelling of the multiple shell planetary nebulae NGC 3242, NGC 6826 and NGC 7662. Barría and Kimeswenger, Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, 2018.
Planetary Nebulae in Gaia EDR3: Central Star identification, properties and binarity. González-Santamaría et al., Astronomy & Astrophysics, 2021.
Hubble Witnesses the Final Blaze of Glory of Sun-Like Stars. NASA, 1997.
Measuring the Universe. International Astronomical Union.
Neptune Fact Sheet. NASA, 2024.
Just How Small Is "Nano"?. National Nanotechnology Initiative.
Official Basketball Rules 2026: Basketball Equipment. FIBA, 2026.

Report a Problem

for Pırıldak Bulutsusu