How big is Apollo Ay Modülü?

Apollo Ay Modülü, iki astronotu Ay çevresindeki yörüngeden Ay yüzeyine indiren ve oradan yeniden yukarı taşıyan uzay aracıydı. İniş ayakları üzerinde dururken, bir ayağın taban plakasından karşısındaki ayağın taban plakasına kadar yaklaşık 9,4 metre genişliğindeydi. Boyu 7,0 metreydi. Ay’a inen ilk modül olan Apollo 11’in Eagle adlı modülü, 20 Temmuz 1969’da yüzeye indi.

Boyut

Burada gösterilen büyüklük, Ay modülünün iniş ayakları arasındaki en geniş açıklığıdır. NASA’nın Apollo 11 Ay modülü kaydı, karşılıklı ayakların taban plakalarının uçları arasında 9,4 metre veriyor. Modülü yapan Grumman Aircraft Engineering Corporation ise açılmış iniş takımının çapraz genişliğini 31 fit olarak veriyor.

Dört ayak; öne, arkaya ve iki yana doğru uzanıyordu. Dünya’dan fırlatma sırasında uzay aracı daha küçük olsun diye ayaklar içeri katlanmıştı. Komutan, Ay modülü komuta ve servis modüllerinden ayrılmadan önce, Ay yörüngesindeyken bir anahtarla ayakları açtı. Komuta ve servis modülleri, uzay aracının yörüngede kalan bölümüydü.

Gövde, ayakların açıklığından çok daha küçüktü. Alt yarısı 4,2 metre genişliğinde, sekiz kenarlı bir kutuydu ve ayaklar bu kutunun altını yerden 1,5 metre yukarıda tutuyordu. Eagle, itici yakıtıyla birlikte 15.103 kilogramdı ve bunun yaklaşık yüzde 70’i motorlarının itici yakıtıydı.

Boyut karşılaştırmaları

• 7,0 metre boyuyla Ay modülü, 1,7 metre boyunda bir insanın yaklaşık dört katı yüksekliğindeydi.
• 9,4 metrelik açıklığı, çiftler tenis kortunun 10,97 metrelik genişliğini yan çizgiden yan çizgiye neredeyse kaplardı.
• Bu sitedeki saguaro kaktüsü 6 metre boyundadır ve Ay modülünden yaklaşık 1 metre kısadır.
• Mürettebat kabini, iki astronot için 4,5 metreküp yer sunuyordu. Bu, her kenarı 1,65 metre olan bir küpün içindeki alana eşittir; küpün kenar uzunluğu bir insanın boyundan biraz kısadır.

İki kademe

Ay modülü, kademe denen iki parçadan oluşuyordu. Alttaki iniş kademesinde iniş motoru, motorun yakıtı, ayrıca ekipman ve deneyler için depolama bölümü vardı. Apollo 15, 16 ve 17’de iniş kademesi, Ay Gezgin Aracı’nı da taşıdı.

Üstteki yükseliş kademesinde mürettebat kabini vardı; kabinin önünde bir kapak, üstünde bir kenetlenme kapağı bulunuyordu. Koltuk yoktu. Astronotların durduğu zemin yaklaşık 0,9 × 1,4 metre ölçüsündeydi ve ağırlıksız kaldıklarında botlarındaki cırt cırt onları zemine tutuyordu.

Yükseliş kademesi, Ay’dan ayrılmak için kendi motorunu ateşleyip havalandı ve iniş kademesini fırlatma platformu olarak kullandı. İniş kademesi Ay’da kaldı. Yükseliş kademesi ise yörüngedeki komuta ve servis modülleriyle kenetlenmek üzere yukarı uçtu.

Ay modüllerinin bugünkü yeri

Eagle’ın yükseliş kademesi, mürettebat komuta modülüne geri geçtikten sonra Ay yörüngesine bırakıldı. Yükseliş kademesine bundan sonra ne olduğu bilinmiyor. NASA’nın kaydı, kademenin izleyen bir ila dört ay içinde Ay’a çarptığını varsayıyor.

Hiç uçmamış bir Ay modülü Dünya’da görülebiliyor. LM-2, Dünya yörüngesindeki ikinci bir insansız test uçuşu için yapıldı, ama ilk test o kadar iyi geçti ki ikincisine gerek kalmadı. LM-2 yer testlerinde kullanıldı, sonra Eagle’a benzemesi için değiştirildi. 2026 itibarıyla Washington’daki Smithsonian Ulusal Hava ve Uzay Müzesi’nde sergileniyor.

Kaynaklar

• Apollo 11 Lunar Module / EASEP. NASA Space Science Data Coordinated Archive.
• Apollo News Reference: Lunar Module. Grumman Aircraft Engineering Corporation, via the Apollo Lunar Surface Journal.
• Lunar Module LM-2. Smithsonian National Air and Space Museum.
• Rules of Tennis 2026. International Tennis Federation, 2026.