3,800,000 kilometry!
Wega to jedna z najjaśniejszych gwiazd północnego nieba, w gwiazdozbiorze Lutni, oddalona od Ziemi o około 25 lat świetlnych (rok świetlny, czyli odległość, jaką światło pokonuje w ciągu roku). Obraca się tak szybko, że wybrzusza się na równiku. Na równiku ma około 3,8 miliona kilometrów średnicy, jest około 2,7 raza szersza niż Słońce, a od bieguna do bieguna ma około 3,4 miliona kilometrów.
Gwiazda nie ma stałej powierzchni, więc jej rozmiar to szerokość świecącej warstwy, z której pochodzi jej światło. Kształt Wegi zmierzono za pomocą układu CHARA Array, który łączy światło z kilku teleskopów, aby dostrzec szczegóły zbyt drobne dla pojedynczego teleskopu. Z Ziemi Wega jest widoczna niemal dokładnie od strony bieguna: jeden z jej biegunów jest skierowany niemal prosto na Ziemię. Dlatego jej zarys wygląda na okrągły, a jej szerokość na niebie to szerokość na równiku.
W badaniu z 2012 roku do pomiarów CHARA dopasowano model wirującej gwiazdy. Badanie wykazało, że promień na równiku wynosi 2,73 promienia Słońca, a na biegunach 2,42 promienia Słońca, więc gwiazda jest na równiku o około 13% szersza niż między biegunami. Wcześniejsze badanie CHARA z 2006 roku wykazało promienie 2,78 i 2,26 promienia Słońca, co dawałoby gwieździe około 3,9 miliona kilometrów szerokości na równiku.
Linie w widmie Wegi są wąskie, co kiedyś sugerowało, że gwiazda obraca się wolno. W 2006 roku interferometry pokazały, że w rzeczywistości Wega obraca się szybko, a tylko wydaje się obracać wolno, ponieważ z Ziemi widać ją znad bieguna. Wega obraca się mniej więcej raz na 17 godzin. Słońce potrzebuje na to około 25 dni.
Przez ten obrót bieguny Wegi są gorętsze niż jej równik: około 9800 stopni Celsjusza na biegunach i 8600 na równiku. Obserwowanie gorącego bieguna wyjaśniło, dlaczego Wega wydawała się zbyt jasna jak na gwiazdę tego typu. Ma to znaczenie, ponieważ astronomowie używają Wegi jako wzorca do pomiaru jasności innych gwiazd.
W 1984 roku satelita IRAS należący do NASA wykrył, że Wega wysyła dodatkowe światło podczerwone, pochodzące od ciepłego pyłu wokół niej. Był to pierwszy dowód na istnienie materii krążącej wokół gwiazdy innej niż Słońce. W 2024 roku teleskopy kosmiczne Hubble'a i Jamesa Webba przyjrzały się dyskowi z nową dokładnością. Dysk ma prawie 160 miliardów kilometrów średnicy, czyli ponad 40 000 razy więcej niż szerokość Wegi.
Dysk okazał się bardzo gładki, bez śladów dużych planet na szerokich orbitach. Jego jedyną cechą jest słabo zaznaczona przerwa, położona około dwukrotnie dalej od Wegi niż Neptun od Słońca.