460 eksametry!
Galaktyka Sombrero to duża galaktyka w gwiazdozbiorze Panny, w odległości około 31 milionów lat świetlnych od Ziemi. NASA i ESA podają, że ma około 50 000 lat świetlnych szerokości. Rok świetlny, czyli odległość, jaką światło pokonuje w ciągu roku, wynosi około 9,46 biliona kilometrów. Widziana niemal dokładnie z boku, ze swoim jasnym, wybrzuszonym centrum i ciemnymi pasmami pyłu wygląda jak kapelusz z szerokim rondem, od którego wzięła nazwę.
Opis zdjęć z Kosmicznego Teleskopu Hubble'a przygotowany przez ESA mówi, że galaktyka ma 50 000 lat świetlnych szerokości, a Chandra X-ray Center NASA podaje tę samą wartość. Ziemia patrzy na galaktykę z kierunku leżącego 6 stopni nad płaszczyzną jej dysku, dlatego widać ją prawie dokładnie z boku.
Jak każda galaktyka, Sombrero nie ma ostrej krawędzi, a słabsze światło sięga znacznie dalej. Zdjęcia w podczerwieni z Kosmicznego Teleskopu Spitzera pokazują dysk otoczony znacznie większym, mniej więcej okrągłym obłokiem starych gwiazd. Katalog Updated Nearby Galaxy Catalog, który mierzy galaktyki do bardzo niskiego poziomu jasności, podaje dla niej szerokość około 100 000 lat świetlnych. Gorący gaz widoczny w promieniach rentgenowskich w obserwacjach teleskopu Chandra sięga ponad 60 000 lat świetlnych od środka.
Odległość zmierzono w 2016 roku za pomocą teleskopu Hubble'a. Najjaśniejsze czerwone olbrzymy w galaktyce osiągają mniej więcej taką samą rzeczywistą jasność, więc to, jak jasno wyglądają, pozwala ustalić, jak daleko są. Według tej metody Sombrero leży około 31 milionów lat świetlnych od Ziemi. Wcześniejsze szacunki mieściły się w przedziale od około 20 do 70 milionów lat świetlnych.
Astronomowie najpierw zaliczyli Sombrero do galaktyk spiralnych z bardzo dużym zgrubieniem centralnym, ze względu na dysk z gazu, pyłu i gwiazd widoczny w zwykłym świetle. Widok w podczerwieni, pokazujący znacznie większy, mniej więcej okrągły obłok starych gwiazd, skłonił autorów badania z 2012 roku do zaklasyfikowania jej zamiast tego jako galaktyki eliptycznej. Badanie to zaproponowało, że materia tworząca dysk galaktyki została wciągnięta z zewnątrz. Klasyfikacja jest nadal przedmiotem sporów, a strony NASA poświęcone Hubble'owi opisują Sombrero jako galaktykę spiralną.
W 2024 roku Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba sfotografował galaktykę w świetle średniej podczerwieni, w którym widać pył. Na tym zdjęciu świecące jądro widoczne na zwykłych zdjęciach nie świeci, a zewnętrzny pierścień pyłu pokazuje skupiska, które mogą być miejscami powstawania nowych gwiazd. Mimo to Sombrero tworzy rocznie nowe gwiazdy o łącznej masie mniejszej niż masa Słońca, a Droga Mleczna tworzy nowe gwiazdy o łącznej masie około dwóch mas Słońca.
W centrum Sombrero znajduje się supermasywna czarna dziura o masie około 9 miliardów mas Słońca. Wciąga materię tylko powoli i wyrzuca niewielki, jasny dżet. Cała galaktyka ma masę około 800 miliardów mas Słońca, co czyni ją jednym z najmasywniejszych obiektów w Gromadzie w Pannie, czyli gromadzie galaktyk.
Francuski astronom Pierre Méchain odkrył galaktykę w 1781 roku. Jest zbyt słaba, by zobaczyć ją bez teleskopu, ale widać ją w małym teleskopie, najlepiej w maju. Znana jest też jako Messier 104, czyli M104.