10 centymetry!
Ryjówki to małe ssaki o długich, spiczastych ryjkach, które żywią się głównie owadami, robakami, pająkami i innymi małymi zwierzętami bezkręgowymi. Ryjówka w eksploratorze ma 10 centymetrów długości od czubka nosa do końca ogona. Taką długość ma mniej więcej ryjówka aksamitna z Europy albo ryjówka maskowa z Ameryki Północnej. Ponad 300 gatunków ryjówek występuje na większości świata, ale nie w Australii, w regionach polarnych ani na dalekim południu Ameryki Południowej.
Przewodniki zwykle podają osobno długość głowy z tułowiem i długość ogona. Mammal Society w Wielkiej Brytanii podaje, że ryjówka aksamitna ma ciało długości 5–8 centymetrów, ogon długości 2–4 centymetrów i masę 5–14 gramów. Od nosa do końca ogona daje to 7–12 centymetrów długości.
Ryjówka maskowa z Ameryki Północnej ma średnio 99 milimetrów od nosa do końca ogona, a jej ogon stanowi ponad 40% tej długości. Waży 2,5–4,0 grama. Cała grupa ryjówek jest znacznie bardziej zróżnicowana. Zębiełek karliczek, jeden z najmniejszych znanych ssaków, waży 1,8–3 grama, a samiec zębiełka piżmowego może ważyć nawet 147 gramów.
Ryjówki szybko tracą ciepło, ponieważ małe ciało ma dużą powierzchnię w stosunku do swojej objętości. Aby nie marznąć, ryjówki bardzo szybko spalają pokarm. Serce ryjówki aksamitnej może uderzać 500–1000 razy na minutę, a zwierzę jest aktywne dzień i noc, tylko krótko drzemiąc.
Ryjówka aksamitna musi jeść co dwie do trzech godzin, żeby przeżyć. Niektóre dżdżownice, które zjada, mają 10 centymetrów długości, czyli więcej niż długość ciała samej ryjówki. Mniejsza ryjówka malutka może zjeść w ciągu dnia ponad 250 upolowanych zwierząt, do 125% masy własnego ciała. Ryjówki aksamitne żyją też krótko, rzadko dłużej niż rok.
Ryjówki mają malutkie oczy i prawdopodobnie polegają głównie na dotyku, słuchu i węchu. Niektóre używają też dźwięku. Północna ryjówka krótkoogonowa z Ameryki Północnej wysyła ultradźwiękowe kliknięcia, zbyt wysokie, by ludzie mogli je usłyszeć, i nasłuchuje ech, aby rozpoznać, co ją otacza. Ryjówki aksamitne również wydają ultradźwięki, ale używają ich znacznie rzadziej niż nietoperze.
Kilka gatunków ryjówek jest jadowitych. Północna ryjówka krótkoogonowa wytwarza toksyczną ślinę, która pomaga jej obezwładniać zwierzęta znacznie większe od niej, w tym żaby, myszy i inne ryjówki. Rzęsorek rzeczek z Europy też ma jad w ślinie.
Ryjówki wyglądają jak myszy, ale nie są gryzoniami. Naukowcy dzielą ssaki na duże grupy zwane rzędami. Myszy należą do rzędu gryzoni, Rodentia. Ryjówki należą do innego rzędu, Eulipotyphla, razem z kretami i jeżami.