La Superba, zwana też Y Canum Venaticorum, to gwiazda węglowa: czerwony olbrzym u schyłku życia, wokół którego gaz zawiera więcej węgla niż tlenu. Znajduje się w gwiazdozbiorze Psów Gończych, około 1000 lat świetlnych od Ziemi. La Superba ma około 660 milionów kilometrów szerokości, czyli jest mniej więcej 470 razy szersza niż Słońce. Ta wartość dotyczy jej widocznej powierzchni, a niepewność wynosi około jednej ósmej.

Rozmiar

Astronomowie wyznaczają szerokość gwiazdy na podstawie tego, jak szeroko wygląda na niebie i jak daleko się znajduje. W 2003 roku zespół badaczy użył interferometru IOTA, który łączył światło trzech teleskopów, aby zmierzyć jej widoczną szerokość w świetle podczerwonym. Otrzymano wartość około 14 tysięcznych sekundy kątowej, przy czym sekunda kątowa to 1/3600 stopnia.

Kosmiczny teleskop Gaia zmierzył później jej odległość: około 310 parseków, czyli 1010 lat świetlnych, przy czym parsek to około 3,26 roku świetlnego. Łącząc te dwa wyniki, badanie z 2021 roku podało promień 330 milionów kilometrów, z niepewnością plus minus 40 milionów. Z tego wynika, że La Superba ma około 660 milionów kilometrów średnicy. Według starszych oszacowań gwiazda znajdowała się nawet tylko około 710 lat świetlnych od Ziemi, przez co wydawała się mniejsza.

La Superba jest gwiazdą zmienną. Jej jasność rośnie i maleje w nieregularnym rytmie. W badaniach gwiazdy przyjmowano cykl trwający około 157 dni, ale główny katalog gwiazd zmiennych podaje obecnie cykl trwający około 3000 dni.

Porównania rozmiarów

La Superba jest około 470 razy szersza niż Słońce.
Gdyby La Superba zajęła miejsce Słońca, jej powierzchnia sięgałaby poza orbitę Marsa, na około 40% drogi do orbity Jowisza.
Objętościowo zmieściłoby się w niej około 100 milionów Słońc.
Antares, czerwony nadolbrzym i kolejny większy obiekt w eksploratorze, jest około 1,4 raza szerszy niż La Superba. S Doradus ma w największym rozmiarze około czterech piątych szerokości La Superby.
Gdyby Słońce zmniejszyć do rozmiarów piłki do koszykówki, La Superba byłaby kulą o średnicy około 110 metrów, czyli mniej więcej tyle, ile ma długości boisko do futbolu amerykańskiego.

Gwiazda węglowa

Chłodne olbrzymy dzieli się na typy według proporcji węgla i tlenu w otaczającym je gazie. W gwiazdach węglowych jest więcej węgla niż tlenu, a w gwiazdach bogatych w tlen jest odwrotnie. Powierzchnia La Superby ma temperaturę około 2760 kelwinów (stopni liczonych od zera bezwzględnego), czyli mniej niż połowę temperatury powierzchni Słońca.

La Superba należy do mniejszej grupy, czyli gwiazd węglowych typu J, które stanowią około 10–15% gwiazd węglowych. Są one wyjątkowo bogate w węgiel-13, cięższą odmianę węgla. W gazie wokół La Superby na jeden atom węgla-13 przypada tylko około 2,5 atomu zwykłego węgla-12, podczas gdy na Ziemi około 92. Nie wiadomo jeszcze, jak gwiazdy typu J stały się tak bogate w węgiel.

Powłoka z utraconego gazu

La Superba zrzuca zewnętrzne warstwy w powolnym wietrze, który oddala się od gwiazdy z prędkością około 8 kilometrów na sekundę. Co 7–10 milionów lat traci mniej więcej tyle materii, ile wynosi masa Słońca. Daleko od gwiazdy wiatr zderza się z rzadkim gazem między gwiazdami i zwalnia, a gaz i pył z niego gromadzą się w pustej w środku powłoce. Powłoka ma około 3 lat świetlnych średnicy. Uzyskano jej obraz w świetle podczerwonym i wykryto ją w falach radiowych.

Źródła

Multi-frequency high spectral resolution observations of HCN toward the circumstellar envelope of Y CVn. Fonfría et al., Astronomy & Astrophysics, 2021.
First Surface-resolved Results with the IOTA Imaging Interferometer: Detection of Asymmetries in AGB stars. Ragland et al., The Astrophysical Journal, 2006.
The formation of a detached shell around the carbon star Y CVn. Libert et al., Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, 2007.
HI emission from the red giant Y CVn with the VLA and FAST. Hoai et al., Research in Astronomy and Astrophysics, 2017.
General Catalogue of Variable Stars, version GCVS 5.1. Samus et al., Astronomy Reports, 2017.
The Constellations. International Astronomical Union.
Atomic Weights and Isotopic Compositions for Carbon. NIST.
High spectral resolution imaging of the dynamical atmosphere of the red supergiant Antares in the CO first overtone lines with VLTI/AMBER. Ohnaka et al., Astronomy & Astrophysics, 2013.
Observations and Interpretation of Luminous Blue Variables. Lamers, in Astrophysical Applications of Stellar Pulsation, ASP Conference Series 83, 1995.
Sun Fact Sheet. NASA, 2024.
Planetary Fact Sheet. NASA, 2025.
Measuring the Universe. International Astronomical Union.
Official Basketball Rules 2026: Basketball Equipment. FIBA, 2026.
2026 NFL Rulebook. National Football League, 2026.

Report a Problem

for La Superba