W 2026 roku Hydra jest najdalszym z pięciu znanych księżyców krążących wokół Plutona. Nie jest kulista: to wydłużone, lodowe ciało o długości około 50 kilometrów, mierzonej wzdłuż najdłuższego boku. Wzdłuż dwóch pozostałych boków ma około 36 i 32 kilometrów.

Rozmiar

Hydra jest zbyt mała, by jej własna grawitacja ukształtowała z niej kulę. Naukowcy opisują jej kształt za pomocą rozciągniętej kuli o trzech różnych szerokościach, nazywanej elipsoidą trójosiową. Najlepsze dopasowanie do zdjęć wykonanych przez sondę New Horizons należącą do NASA to około 50 × 36 × 32 kilometrów.

Kula o tej samej objętości miałaby około 37 kilometrów średnicy. Taki średni rozmiar podaje dla Hydry Laboratorium Napędu Odrzutowego NASA.

Zanim w lipcu 2015 roku sonda New Horizons przeleciała obok Plutona, Hydra była na zdjęciach z teleskopów tylko punktem światła, a jej rozmiar trzeba było szacować na podstawie jasności. Szacunki NASA dla Nixa i Hydry wahały się od około 32 do 113 kilometrów. Pierwsza analiza zdjęć z przelotu, opublikowana w 2016 roku, dała wynik około 65 × 45 × 25 kilometrów, z niepewnością około 10 kilometrów. Przegląd wyników misji z 2018 roku podaje dopracowane wartości, których użyto w tym artykule.

Porównania rozmiarów

Najdłuższy bok Hydry jest nieco dłuższy niż maraton, którego dystans wynosi 42,195 kilometra.
Księżyc Plutona, Nix, ma niemal taki sam rozmiar i kształt, około 48 × 33 × 30 kilometrów.
Pluton ma około 2380 kilometrów średnicy, czyli około 48 razy tyle, ile wynosi długość Hydry.
Gdyby Plutona zmniejszyć do rozmiarów piłki do koszykówki, Hydra miałaby około 5 milimetrów długości i krążyłaby w odległości około 6,5 metra.
Wielki Kanion, który ma około 450 kilometrów długości, jest około dziewięciokrotnie dłuższy niż Hydra.

Odkrycie i nazwa

Hydrę odkryli w czerwcu 2005 roku Hal Weaver i zespół astronomów, którzy korzystali z Kosmicznego Teleskopu Hubble'a. Księżyc Plutona, Nix, odkryto w tym samym roku. Hydra nosi nazwę dziewięciogłowego węża, z którym walczył bohater Herkules w mitologii greckiej i rzymskiej.

Szybko wirujący, jasny księżyc

Hydra krąży wokół punktu równowagi Plutona i jego największego księżyca, Charona, w odległości około 64 700 kilometrów, a jedno okrążenie zajmuje jej około 38 dni. Wiruje znacznie szybciej, niż krąży: jeden obrót wykonuje co 10,3 godziny. Jej oś obrotu jest mocno przechylona w porównaniu z osiami obrotu Plutona i Charona.

Powierzchnia Hydry składa się głównie z lodu wodnego i jest bardzo jasna. Albedo geometryczne Hydry, czyli miara tego, jak mocno powierzchnia odbija światło, wynosi około 0,83. Większość obiektów w pasie Kuipera, strefie lodowych ciał za Neptunem, ma albedo poniżej 0,2, zwykle około 0,1.

Kratery na Hydrze sugerują, że jej powierzchnia ma co najmniej 4 miliardy lat. Naukowcy uważają, że Hydra i pozostałe małe księżyce Plutona powstały z odłamków pozostałych po gigantycznym zderzeniu, w wyniku którego powstały także Pluton i Charon jako para.

Źródła

The Pluto System After New Horizons. S. Alan Stern et al., Annual Review of Astronomy and Astrophysics, 2018.
Planetary Satellite Physical Parameters. NASA Jet Propulsion Laboratory, Solar System Dynamics.
The Small Satellites of Pluto as Observed by New Horizons. H. A. Weaver et al., Science, 2016.
Hydra. NASA Science, 2024.
Pluto Moons. NASA Science.
Marathon. World Athletics.
Official Basketball Rules 2026: Basketball Equipment. FIBA, 2026.
Park Statistics. Grand Canyon National Park, National Park Service.
Eris. NASA Science, 2025.

Report a Problem

for Hydra