Enif to nadolbrzym w gwiazdozbiorze Pegaza, Skrzydlatego Konia. Ma około 240 milionów kilometrów średnicy, czyli mniej więcej 170 razy więcej niż szerokość Słońca. Jest to szacunek szerokości jego widocznej powierzchni, wyliczony na podstawie tego, jak szeroka gwiazda wydaje się na niebie i jak daleko jest.

Rozmiar

Gwiazdy nie mają stałej powierzchni, więc ich rozmiary wylicza się, a nie mierzy bezpośrednio. W latach 1996–2003 astronomowie kilkakrotnie zmierzyli widoczną szerokość Enifa interferometrami, które łączą światło z kilku teleskopów. Wyniki skupiają się wokół 7,5 tysięcznej sekundy łuku, gdzie sekunda łuku to 1/3600 stopnia. Jest to mniej więcej szerokość ludzkiego włosa widzianego z odległości 2,7 kilometra.

Misja kosmiczna Hipparcos zmierzyła odległość do Enifa: około 690 lat świetlnych (rok świetlny, czyli odległość, jaką światło pokonuje w ciągu roku). Przy takiej odległości widoczna szerokość 7,5 tysięcznej sekundy łuku oznacza gwiazdę o średnicy około 237 milionów kilometrów. Po uwzględnieniu niepewności obu pomiarów Enif ma średnicę od około 220 do 260 milionów kilometrów.

Porównania rozmiarów

Enif jest około 170 razy szerszy niż Słońce, które ma około 1,39 miliona kilometrów średnicy.
Gdyby Enif zajął miejsce Słońca, jego powierzchnia sięgałaby poza orbitę Wenus, mniej więcej na cztery piąte drogi do orbity Ziemi.
Nadolbrzym Deneb, jeden z sąsiadów Enifa w eksploratorze, jest około 1,2 raza szerszy niż Enif, jeśli prawdziwe jest większe oszacowanie rozmiaru Deneba.
Czerwony olbrzym R Doradus, jeden z większych sąsiadów Enifa w eksploratorze, jest około 1,75 raza szerszy niż Enif.
Gdyby Słońce zmniejszyć do rozmiarów piłki do koszykówki, Ziemia byłaby koralikiem o średnicy 2 milimetrów, oddalonym o 26 metrów, a Enif – kulą o średnicy około 41 metrów, czyli ponad jedną trzecią długości boiska do futbolu amerykańskiego.

Przyszła supernowa

Masa Enifa wynosi około 12 mas Słońca. Astronomowie zaliczają go do gwiazd, o których oczekuje się, że zakończą życie jako supernowe, czyli wybuchy masywnych gwiazd, do których dochodzi, gdy ich jądra zapadają się. W badaniu z 2020 roku wymieniono 31 takich gwiazd w promieniu około 3300 lat świetlnych od Ziemi. Enif był wśród nich szóstą najbliższą gwiazdą, bliższą niż Betelgeza i Rigel.

W ciągu godzin poprzedzających zapadnięcie się jądra pobliskiej gwiazdy detektory na Ziemi powinny zarejestrować cząstki zwane neutrinami, które nadchodzą od tej gwiazdy. W badaniu z 2020 roku sprawdzono, jak dokładnie te detektory mogłyby wskazać kierunek do gwiazdy, a więc powiedzieć astronomom, która z gwiazd z listy ma wkrótce eksplodować.

Źródła

JMMC Measured Stellar Diameters Catalogue (II/345). Jean-Marie Mariotti Center, CDS VizieR, 2016.
Presupernova neutrinos: directional sensitivity and prospects for progenitor identification. Mukhopadhyay et al., The Astrophysical Journal, 2020.
Halo Photometry and Asteroseismology for 98 of the Brightest Stars Observed by TESS. Rudrasingam et al., Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, 2026.
IAU Catalog of Star Names. IAU Working Group on Star Names, 2022.
The Constellations. International Astronomical Union.
Measuring the Universe. International Astronomical Union.
Quantitative spectroscopy of Deneb. Schiller and Przybilla, Astronomy & Astrophysics, 2008.
One month convection timescale on the surface of a giant evolved star. Vlemmings et al., Nature, 2024.
Astronomers track bubbles on star's surface in most detailed video yet. European Southern Observatory, 2024.
Sun Fact Sheet. NASA, 2024.
Venus Fact Sheet. NASA, 2024.
Earth Fact Sheet. NASA, 2024.
Official Basketball Rules 2026: Basketball Equipment. FIBA, 2026.
2026 NFL Rulebook. National Football League, 2026.
Just How Small Is "Nano"?. National Nanotechnology Initiative.

Report a Problem

for Enif