300 joktometry!
Kwark spodni, zwany też kwarkiem pięknym, jest drugim pod względem masy z sześciu rodzajów kwarków. Kwarki są cząstkami elementarnymi, które, o ile wiadomo z doświadczeń, nie składają się z niczego mniejszego i są budulcem protonów, neutronów i wielu innych cząstek. Żadne doświadczenie nie zmierzyło rozmiaru kwarka spodniego, więc pokazane wyżej 300 joktometrów nie jest wynikiem pomiaru. Joktometr to 10−24 metra, czyli bilionowa część bilionowej części metra.
We wszystkich dotychczasowych doświadczeniach kwarki zachowują się jak punkty. Fizycy szukają rozmiaru cząstki, kierując w jej stronę inne cząstki i obserwując, jak się odbijają. Doświadczenie ZEUS zrobiło to w akceleratorze HERA, zderzając elektrony z protonami, i nie znalazło śladu tego, by kwarki wewnątrz protonów miały jakikolwiek rozmiar.
W 2016 roku naukowcy z doświadczenia ZEUS donieśli, że promień tych kwarków, o ile go mają, musi być mniejszy niż 4,3 × 10−19 metra. Oznacza to, że mają mniej niż 8,6 × 10−19 metra średnicy. Jest to górna granica, a nie rozmiar. Dotyczy kwarków wewnątrz protonów, a nie samych kwarków spodnich. Podane w eksploratorze 300 joktometrów jest znacznie mniejsze niż ta granica, więc żadne doświadczenie nie mogłoby go potwierdzić ani wykluczyć.
30 czerwca 1977 roku naukowcy z laboratorium akceleratorowego Fermilab ogłosili odkrycie nowej cząstki, nazwanej ypsylon. Ich doświadczenie, E288, prowadził Leon Lederman. Ypsylon to kwark spodni związany z antykwarkiem spodnim, czyli antymaterialnym partnerem kwarka spodniego. Ypsylon był około trzykrotnie cięższy niż jakakolwiek cząstka znaleziona wcześniej.
Kwark spodni był pierwszym kwarkiem trzeciej rodziny cząstek. Jego partner z tej rodziny, kwark szczytowy, został znaleziony dopiero w 1995 roku.
Particle Data Group zbiera pomiary cząstek z całego świata i podaje masę kwarka spodniego jako 4,183 GeV. Fizycy cząstek mierzą masę w jednostkach energii, a GeV to miliard elektronowoltów. Wynika z tego, że kwark spodni jest około 4,5 raza cięższy niż cały proton. Jego ładunek elektryczny to minus jedna trzecia ładunku protonu.
Kwarków nigdy nie spotyka się samotnie: każde poszukiwanie wolnego kwarka zakończyło się niepowodzeniem. Kwarki spodnie są zawsze związane w większych cząstkach. W CERN doświadczenie LHCb bada je, aby dowiedzieć się, dlaczego Wszechświat wydaje się składać niemal wyłącznie z materii, a prawie wcale z antymaterii.