Płetwal błękitny jest fiszbinowcem, czyli wielorybem, który żywi się, odcedzając z wody morskiej drobne zwierzęta. W 2026 roku jest to największe znane zwierzę, jakie żyło na Ziemi. W pełni dorosły płetwal błękitny ma około 20–30 metrów długości. W eksploratorze pokazany jest płetwal o długości 30 metrów, czyli duży dorosły osobnik z górnej granicy tego zakresu.

Rozmiar

Rozmiar wieloryba podaje się jako długość jego ciała. Według Guinness World Records w pełni dorosły płetwal błękitny ma około 20–30 metrów długości i waży około 160 ton (tona, czyli tona metryczna, to 1000 kilogramów). Podobnie jak u wielu fiszbinowców samice są zwykle większe od samców.

Rozmiar zależy też od miejsca, w którym wieloryb żyje. Według NOAA Fisheries, amerykańskiej agencji rządowej, płetwale błękitne na północnym Atlantyku i północnym Pacyfiku osiągają do około 27 metrów długości. Osobniki z Antarktyki dorastają do około 33,5 metra. Karłowate płetwale błękitne, czyli mniejszy podgatunek (odrębna grupa w obrębie gatunku), który żeruje u wybrzeży południowej Australii, osiągają około 25 metrów.

W 2026 roku najdłuższym odnotowanym płetwalem błękitnym jest samica przywieziona do stacji wielorybniczej w Grytviken na Georgii Południowej w 1909 roku. Zapisano jej długość jako 107 stóp norweskich, czyli około 33,6 metra. Najcięższa z odnotowanych, samica o długości 27,6 metra złowiona na Oceanie Południowym 20 marca 1947 roku, ważyła 190 ton.

Porównania rozmiarów

Płetwal błękitny o długości 30 metrów jest mniej więcej tak długi jak 18 osób o wzroście 1,7 metra, leżących jedna za drugą.
Samolot pasażerski Boeing 747-8 o długości 76,25 metra ma mniej więcej długość dwóch i pół takiego wieloryba.
Prawie cztery 30-metrowe wieloryby ułożone jeden za drugim miałyby długość boiska do futbolu amerykańskiego, które wraz z polami punktowymi ma 110 metrów.
Najcięższy odnotowany płetwal błękitny ważył prawie trzy razy więcej niż gigantyczny dinozaur Patagotitan, którego masę autorzy opisu oszacowali na 69 ton.

Jak żywi się płetwal błękitny

Płetwale błękitne żywią się niemal wyłącznie krylem, czyli małymi zwierzętami podobnymi do krewetek. Ze sklepienia jamy ustnej zwisają płyty fiszbinowe, które działają jak sito. Żerujący wieloryb wpływa z otwartym pyskiem w skupisko kryla, a fałdy na jego gardle rozciągają się, by pomieścić wodę. Następnie wieloryb wypycha językiem wodę przez fiszbiny, a kryl zostaje w środku.

Według Australijskiego Programu Antarktycznego w jednym kęsie może się zmieścić do 50 ton wody i kryla. Płetwale błękitne żerują zwykle latem w zimnych wodach polarnych. Gdy nadchodzi zima, wiele z nich wędruje w stronę równika.

Cielęta i wielorybnictwo

Nowo narodzone cielę ma 6–8 metrów długości i waży około 2,5–3 tony. Pod koniec okresu karmienia mlekiem cielę może przybierać 100 kilogramów dziennie. Uważa się, że płetwale błękitne żyją około 80–90 lat.

W XX wieku wielorybnictwo pochłonęło ogromne liczby płetwali błękitnych: na samej Georgii Południowej w sezonie 1930–1931 zabito ich 30 000. Międzynarodowa Komisja Wielorybnicza zakazała komercyjnych polowań na nie w 1964 roku. Australijski Program Antarktyczny szacuje, że liczebność płetwali błękitnych na półkuli południowej, nie licząc karłowatych, spadła z około 225 000 przed erą wielorybnictwa do prawdopodobnie mniej niż 2000. Gatunek jest uznawany za zagrożony wyginięciem, ale w 2026 roku NOAA podaje, że populacje na całym świecie rosną.

Źródła

Blue Whale. NOAA Fisheries, 2026.
Blue whale. Australian Antarctic Program, 2024.
Largest mammal. Guinness World Records.
A new giant titanosaur sheds light on body mass evolution among sauropod dinosaurs. Carballido et al., Proceedings of the Royal Society B, 2017.
747-8/747-8F Airplane Characteristics for Airport Planning. Boeing, 2026.
2026 NFL Rulebook. National Football League, 2026.

Report a Problem

for Płetwal błękitny