1.3 zettametry!
Galaktyka Andromedy, zwana też Messier 31 lub M31, to najbliższa Drodze Mlecznej duża galaktyka, oddalona o około 2,5 miliona lat świetlnych. Rok świetlny, czyli odległość, jaką światło pokonuje w ciągu roku, to około 9,46 biliona kilometrów. Jasny dysk gwiazd Andromedy ma około 140 000 lat świetlnych średnicy, a słabsze gwiazdy rozciągają się znacznie dalej.
Andromeda to galaktyka spiralna: płaski dysk gwiazd wokół centralnego zgrubienia. Z Ziemi jej jasny dysk jest mniej więcej sześć razy szerszy niż Księżyc w pełni. Dysk wygląda jak wydłużony owal, ponieważ jest widoczny niemal z boku, nachylony pod kątem 77 stopni.
Galaktyka nie ma ostrej krawędzi, dlatego astronomowie często mierzą jej szerokość do miejsca, w którym jej blask słabnie do ustalonego poziomu. Przy takim poziomie Trzeci Katalog Referencyjny Jasnych Galaktyk podaje dla Andromedy szerokość około 190 minut kątowych, przy czym minuta kątowa to sześćdziesiąta część stopnia. W badaniu z 2021 roku użyto cefeid, czyli gwiazd, których regularne pulsacje zdradzają ich prawdziwą jasność, i uzyskano odległość do Andromedy około 2,48 miliona lat świetlnych. Przy takiej odległości jasny dysk ma około 140 000 lat świetlnych średnicy.
Dysk się tam nie kończy. W 2005 roku astronomowie zmierzyli ruchy ponad 2800 gwiazd wokół Andromedy i znaleźli słaby dysk zewnętrzny, pełen skupisk. Dysk ten sięga około 130 000 lat świetlnych od centrum, a kilka jego gwiazd leży niemal dwa razy dalej.
Po doliczeniu tego słabego dysku Andromeda ma około 260 000 lat świetlnych średnicy. NASA podaje szerokość około 220 000 lat świetlnych, a Europejska Agencja Kosmiczna około 200 000.
Andromeda jest na tyle jasna, że z ciemnego miejsca można ją zobaczyć bez teleskopu. Najstarszy znany zapis o niej znajduje się w Księdze gwiazd stałych, którą w 964 roku napisał perski astronom Abd ar-Rahman as-Sufi.
Ponieważ Andromeda jest tak blisko, zajmuje na niebie zbyt duży obszar, by Kosmiczny Teleskop Hubble'a mógł ją uchwycić w jednym ujęciu. W styczniu 2025 roku NASA opublikowała jej zdjęcie złożone z ponad 600 nakładających się obrazów z Hubble'a, wykonanych w ciągu ponad 10 lat. Na zdjęciu widać około 200 milionów gwiazd. NASA zaznacza, że to nadal tylko ułamek wszystkich gwiazd w galaktyce.
Skupiska w słabym zewnętrznym dysku Andromedy to niemal na pewno szczątki mniejszych galaktyk, które Andromeda rozerwała. W badaniu z 2005 roku wywnioskowano, że znaczna część tego zewnętrznego dysku powstała w ten sposób, z przechwyconych gwiazd. NASA wskazuje też, że w przeszłości Andromeda łączyła się z mniejszymi galaktykami, które krążyły wokół niej.
Andromeda zbliża się obecnie do Drogi Mlecznej. Astronomowie od dawna przewidują, że obie galaktyki zderzą się za około 4–5 miliardów lat i połączą w jedną galaktykę eliptyczną. W badaniu z 2025 roku, w którym wykorzystano pomiary z teleskopów kosmicznych Hubble'a i Gaia, uwzględniono także przyciąganie dwóch mniejszych sąsiadów, czyli Galaktyki Trójkąta i Wielkiego Obłoku Magellana. Z badania wynika, że szansa, iż obie duże galaktyki nie połączą się w ciągu najbliższych 10 miliardów lat, wynosi około 50%.