100 meter!
De kustsequoia is de hoogste boomsoort op aarde. De verkenner toont een kustsequoia van 100 meter hoog, gemeten van de grond tot de top van de boom. Oude kustsequoia's zijn vaak meer dan 91 meter hoog, en de hoogste bekende is anno 2026 ongeveer 116 meter.
Kustsequoia's, Sequoia sempervirens, groeien alleen in het wild in een smalle strook langs de kust van de Stille Oceaan, van het midden van Californië tot het zuiden van Oregon. De National Park Service beschrijft oude bomen als vaak meer dan 91 meter hoog, met een stam met een doorsnede van 4,9–6,1 meter. De 100 meter van de verkenner past bij die beschrijving. Het is een afgerond getal, niet de gemeten hoogte van één bepaalde boom.
Verschillende omstandigheden helpen kustsequoia's zo hoog te worden: veel regen, mist in de zomer die het waterverlies vertraagt, een mild klimaat, rijke grond op riviervlakten en beschutting tegen de wind door andere bomen. Mist levert ongeveer 40 procent van het water dat de bomen opnemen. Toch is nog steeds niet bekend waarom ze precies zo hoog worden.
De hoogte van een boom kan ook afnemen. Kustsequoia's verliezen vaak de top van hun kroon door wind en bliksem, en soms groeien ze nooit meer tot hun oude hoogte. Twee andere bomen worden in het Engels ook redwood genoemd: de reuzensequoia en de watercipres. Reuzensequoia's hebben een groter volume, maar kustsequoia's zijn hoger.
Anno 2026 is de hoogste bekende levende boom een kustsequoia met de bijnaam Hyperion, in het Redwood National Park in Californië. Chris Atkins en Michael Taylor vonden de boom op 25 augustus 2006. Dat jaar maten klimmers 115,55 meter door vanaf de top een meetlint omlaag te laten. In 2019 was de boom gegroeid tot 116,07 meter.
Hyperion wordt geschat op 600 tot 800 jaar oud, en de stam heeft een doorsnede van 4,94 meter. Wandelaars die naar de boom zochten, hebben de planten eromheen vertrapt en de grond boven de ondiepe wortels aangedrukt. Om de boom te beschermen heeft het park het gebied eromheen voor het publiek gesloten.
Sommige kustsequoia's worden tot 2.000 jaar oud, en de National Park Service geeft hun gemiddelde leeftijd als 500 tot 700 jaar. Hun dikke schors beschermt ze tegen alle branden, behalve de heetste. De schors is ook rijk aan tannines, natuurlijke chemische stoffen die insecten en verrotting weren.
Een kustsequoia groeit uit een zaadje dat niet groter is dan een tomatenzaadje. De wortels reiken slechts 3–4 meter diep, maar breiden zich 18–24 meter zijwaarts uit. Zonder diepe hoofdwortel kan een grote kustsequoia door de wind worden omgeblazen. Afgezien van houtkap is dat de meest voorkomende doodsoorzaak van volwassen bomen. Ongeveer 96 procent van het oorspronkelijke oerbos met kustsequoia's is gekapt.