De Maan is de enige natuurlijke satelliet van de Aarde en heeft een diameter van ongeveer 3.475 kilometer. Dat is de gemiddelde diameter, iets meer dan een kwart van de breedte van de Aarde. Het is de vijfde grootste maan van het zonnestelsel.

Grootte

NASA geeft de gemiddelde straal van de Maan op 1.737,4 kilometer, waardoor de gemiddelde diameter ongeveer 3.475 kilometer is. De Maan is bijna perfect rond. De straal bij de evenaar, 1.738,1 kilometer, is slechts ongeveer 2 kilometer groter dan de straal bij de polen.

Het oppervlak is echter niet glad. Het hoogste en het laagste punt verschillen ongeveer 13 kilometer in hoogte. Onder het oppervlak is de korst aan de kant die naar de Aarde is gericht ongeveer 40 kilometer dik, en aan de achterkant tot ongeveer 60 kilometer dik.

Groottevergelijkingen

Als de Aarde werd verkleind tot de grootte van een basketbal, zou de Maan ongeveer zo groot zijn als een tennisbal en op ongeveer 7 meter afstand om de Aarde draaien.
De gemiddelde afstand van de Maan tot de Aarde is 384.400 kilometer, ruimte voor ongeveer 30 keer de breedte van de Aarde.
De Aarde heeft ongeveer 49 keer het volume van de Maan.
Jupiters maan Io is ongeveer 5% breder dan de Maan, en Europa is ongeveer negen tiende van de breedte van de Maan.
Ongeveer 82 marathons, achter elkaar gelegd, zouden de breedte van de Maan beslaan.

Waarom de Maan de Zon kan bedekken

De Zon is ongeveer 400 keer zo breed als de Maan. De Zon staat ook ongeveer 400 keer zo ver weg als de Maan, dus aan de hemel van de Aarde lijken de twee bijna even groot. Daarom kan de Maan tijdens een totale zonsverduistering de Zon bijna precies bedekken.

De overeenkomst is niet exact. De afstand van de Maan tot de Aarde varieert tijdens haar baan tussen ongeveer 357.000 en 407.000 kilometer. Als de Maan ver weg staat, lijkt ze te klein om de hele Zon te bedekken, en is er een ring van zonlicht rond haar te zien. Dit heet een ringvormige zonsverduistering.

De Maan verwijdert zich ook langzaam van de Aarde, ongeveer 3,8 centimeter per jaar. Over meer dan 600 miljoen jaar zal ze altijd te klein lijken om de hele Zon te bedekken.

Hoe de Maan is ontstaan

Wetenschappers denken dat de Maan is ontstaan nadat een lichaam van ongeveer de grootte van Mars enkele miljarden jaren geleden op de Aarde botste. Brokstukken van beide verzamelden zich in een baan en kwamen samen tot de Maan. De nieuwe Maan was eerst gesmolten. Binnen ongeveer 100 miljoen jaar was het grootste deel van deze wereldwijde “magmaoceaan” hard geworden, en dreven lichtere gesteenten omhoog en vormden de korst.

Anno 2026 is de Maan de enige wereld buiten de Aarde die mensen hebben bezocht. Astronauten van Apollo brachten 382 kilogram gesteente en grond van de Maan mee terug, en wetenschappers bestuderen dat materiaal nog steeds.

Bronnen

Report a Problem

for Maan