De komeet van Halley is een komeet die ongeveer elke 76 jaar terugkeert naar het binnenste deel van het zonnestelsel. Haar vaste kern, de komeetkern, is een onregelmatige brok van ongeveer 15 kilometer lang en 8 kilometer breed. Omdat de kern niet rond is, geeft NASA er ook één algemene diameter voor van ongeveer 11 kilometer, en dat is de grootte die hier wordt getoond.

Grootte

Dichtbij de Zon geeft de kern gas en stof af, die de kern omringen in een wolk die de coma wordt genoemd. De afmetingen die hier worden genoemd, gelden alleen voor de kern.

In maart 1986 ontmoette een vloot ruimtevaartuigen de komeet. De Giotto van de Europese ruimtevaartorganisatie vloog het dichtstbij en passeerde de kern op 14 maart binnen 596 kilometer. De foto's van Giotto onthulden de grootte en de vorm van de kern. Metingen die in 1987 werden gepubliceerd, geven de afmetingen van de kern als 14,9 bij 8,2 kilometer.

Het oppervlak is erg donker. Het weerkaatst slechts ongeveer 3 tot 4 procent van het zonlicht dat erop valt, waardoor de kern een van de donkerste objecten in het zonnestelsel is. Giotto zag ook heldere stralen van gas en stof uit de kern spuiten.

Groottevergelijkingen

De kern is ongeveer even lang als Deimos, de kleinere maan van Mars, die ongeveer 16 bij 12 bij 10 kilometer meet, maar de kern is veel slanker.
Als de kern rechtop in de Challengerdiepte stond, het diepste bekende punt van de Marianentrog met een diepte van 10.935 meter, zou hij ongeveer 4 kilometer boven de golven uitsteken.
De lengte van de kern is iets meer dan een derde van een marathon, die 42,195 kilometer lang is.
Als de Zon een basketbal was, zou de baan van Halley variëren van 15 meter van de bal tot ongeveer 910 meter ervandaan.

Een baan van ongeveer 76 jaar

De baan van Halley is een lange, smalle lus. De komeet komt op haar dichtst bij de Zon binnen de baan van Venus en gaat op haar verst voorbij de baan van Neptunus. Ze draait in de tegengestelde richting van de Aarde om de Zon.

De komeet kwam voor het laatst op 9 februari 1986 het dichtst bij de Zon, op 87,8 miljoen kilometer afstand. Voor die passage was ze in 1948 het verst weg, op 5,27 miljard kilometer afstand. In 2061 keert ze terug. De tijd tussen twee passages heeft gevarieerd van ongeveer 74 tot 79 jaar, omdat de aantrekkingskracht van de planeten de baan van de komeet verandert.

Telkens als de komeet de Zon passeert, verliest de kern naar schatting 1 tot 3 meter van zijn oppervlak. Puin dat langs de baan van de komeet achterblijft, veroorzaakt elk jaar twee zwakke meteorenzwermen: de Eta-Aquariden in mei en de Orioniden in oktober.

Hoe de komeet aan haar naam kwam

Tot aan de tijd van de Engelse astronoom Edmond Halley dacht men dat kometen maar één keer door het zonnestelsel trokken. In 1705 gebruikte Halley de wetten van Isaac Newton over zwaartekracht en beweging om de banen van verschillende kometen te berekenen. Hij kwam erachter dat de kometen die in 1531, 1607 en 1682 waren gezien, zeer vergelijkbare banen hadden, en zei dat het om één komeet ging die steeds terugkeerde. Hij voorspelde dat die in 1758 terug zou komen.

Halley overleed in 1742, maar de komeet werd op 25 december 1758 opnieuw gezien, door Johann Georg Palitzsch. Het was de eerste komeet waarvan bekend was dat ze terugkeerde, en ze werd ter ere van Halley genoemd. Verslagen van haar bezoeken gaan meer dan 2.000 jaar terug, en ze komt voor op het Tapijt van Bayeux, dat het verhaal vertelt van de Slag bij Hastings in 1066.

Bronnen

1P/Halley. NASA Science, 2024.
Small-Body Database Lookup: 1P/Halley. NASA Jet Propulsion Laboratory, 2026.
Giotto overview. European Space Agency.
Mars Fact Sheet. NASA, 2025.
How deep is the ocean?. NOAA National Ocean Service, 2024.
Marathon. World Athletics.
Sun Fact Sheet. NASA, 2024.
Official Basketball Rules 2026: Basketball Equipment. FIBA, 2026.

Report a Problem

for Komeet van Halley